Rambo

Επεισόδιο Δεύτερο

Το (πρώτο σου) ποδήλατο σε περιμένει κάτω από την βεράντα. Είναι ένα κλασικό ΒΜΧ σε μπλε-ελεκτρίκ χρώμα, με την κωδική ονομασία “RAMBO” (καμία σχέση με τον “φοβάμαι-και-την-σκιά-μου” ιδιοκτήτη του) που για να επιβεβαιώσει τον απόλυτα 80′s χαρακτήρα του η σέλα του απεικόνιζε το κεφάλι ενός αετού – προφανώς χωρίς φτερά αλλά ευτυχώς με αγάπη και χαρά. Στο αγόρασε ο πατέρας σου από το μαγαζί “του ξαδέρφου του φίλου του θείου” σου στη Ναύπακτο σε τιμή ευκαιρίας και το έστειλε στο χωριό με το λεωφορείο της γραμμής. Η αγωνία σου εκείνο το μεσημέρι περιμένοντας το λεωφορείο κάτω από την σκιά της ακακίας δικαιολογούσε απόλυτα την κατανάλωση 2 πακέτων μπισκότων και μιας πορτοκαλάδας χωρίς ανθρακικό, λίγο πριν πας σπίτι για το μεσημεριανό.(16 χρόνια μετά και πάλι ο πατέρας σου θα σου αγόραζε το πρώτο σου αυτοκίνητο με σήμα το λιοντάρι, στο -ανατριχιαστικά ίδιο- μπλε-ελεκτρικ χρώμα,  και θα το έβαζε στο πλοίο της γραμμής Ηράκλειο – Αθήνα για να το παραλάβεις – ευτυχώς ήταν πολύ πρωί για να καταναλώσεις οτιδήποτε).


Ένας τελευταίος έλεγχος στα λάστιχα, ίσιωμα στα αυτοκόλλητα μαξιλαράκια και είσαι έτοιμος. Ανεβαίνεις στο ποδήλατο και ανταλλάσσεις τις γνωστές κραυγές του αποχαιρετισμού:

Γιαγιααααααααααα…

– Έλαααααααααααα….

– Φεύγωωωωωωωω…

– Εντάξειιιιιι…..Μην αργήσειιιιις…..

– Όχιιιιιιιιιιιιιιι…..

Βγαίνεις από το σπίτι, κάνεις 2-3 πεταλιές και βρίσκεσαι ήδη στην στροφή της Μουστακομαρίας. Αρχίζει η ανηφόρα, σηκώνεσαι για ορθοπεταλιά αλλά ξέρεις ότι πρέπει να ξεκαβαλήσεις και να το ανεβάσεις μέχρι την Αγορά με τα χέρια. Κοιτάς ψηλά, το σπίτι της Βάσως και του Λάμπρου μοιάζει με φρούριο, συνεχίζεις και βρίσκεσαι έξω από τα «Κριτσάκια». Τελευταίο κομμάτι ανηφόρας και βγήκες στον κεντρικό.

Έχεις ήδη αργήσει, οι άλλοι είναι εκεί και σε περιμένουν με τα δικά τους ποδήλατα.

Άντε, που είσαι τόση ώρα, πρέπει να φύγουμε.

– Μισό λεπτό να πάρω κάτι και είμαι έτοιμος.

Μπαίνεις στο μπακάλικο. Μυρίζει παλιό ξύλο, μπαχαρικά και χλωρίνη. Αρχίζουν τα διλήμματα. Κρουασάν ή σοκολάτα? Μα πού πήγαν τα μπισκότα,πάλι τέλειωσαν? Παίρνεις στα γρήγορα 2 κρουασάν και βγαίνεις έξω. Οι υπόλοιποι έχουν ήδη καβαλήσει τα ποδήλατα και ξεκινάτε. Η μικρή σας ποδηλατο-αγέλη σαρώνει καθημερινά όλο το χωριό προκαλώντας τρόμο στις ανυποψίαστες γιαγιάδες που βρίσκονται στον δρόμο σας, εκνευρίζοντας τους οδηγούς αυτοκινήτων που σας βλέπουν να κατευθύνεστε αμέριμνοι καταπάνω τους και δημιουργώντας «σοκ και δέος» σε παρακείμενες κατσίκες, αγελάδες και λοιπούς εκπροσώπους του ζωικού βασιλείου που τόλμησαν να μασουλήσουν τις πρασινάδες τους εντός της δικής σας επικράτειας.

Το αγαπημένο σου σημείο φυσικά δεν είναι άλλο από την κατηφόρα «του Σαλούστρου» που φροντίζεις να την κατεβαίνεις με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ταχύτητα, με τον αέρα να σου παίρνει το κεφάλι και τα γόνατα σου να χάνουν και από ένα στρώμα δέρματος κάθε φορά που «ξέχασα να πατήσω το πίσω φρένο» ή «πήγα να αποφύγω ένα φίδι» ή «πήγα να πιάσω το κρουασάν που παραλίγο να μου πέσει«.

Αν όμως όλα έχουν πάει καλά το τέλος της κατηφόρας θα σε φέρει όρθιο μέσα στην Αγορά.

(…συνεχίζεται…)


Συντάκτης: Χαμένο Επεισόδιο

I told my friends not to worry

2 thoughts on “Rambo”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s