Να φαν’ κι οι κότες…

Επεισόδιο Τέταρτο

Το μεσημεριανό φαγητό είναι η ιερότερη στιγμή της ημέρας. Ακόμα κι αν βρίσκεσαι στην άλλη άκρη του χωριού ξέρεις ότι λίγο πριν το ρολόι της εκκλησίας χτυπήσει 1.30 εσύ πρέπει να τα παρατήσεις όλα και να αρχίσεις τις ορθοπεταλιές στην κατηφόρα.

Το τραπέζι είναι στρωμένο με τα γνωστά αγαπημένα πιάτα, μια μερίδα κρέας στον φούρνο, πατάτες τηγανητές ψημένες στο γκάζι, χωριάτικη πίτα (χορτόπιτα, κολοκυθόπιτα ή πατατόπιτα – ανάλογα με το τι έχει απομείνει μετά το τέλος της χθεσινής αλληλογραφίας ζαρζαβατικών μεταξύ των γιαγιάδων), σαλάτα με λαχανικά από τον κήπο και λίγες μικρές παρεξηγήσεις όπως “Κώστα φάε την μπριζόλα σου” – ‘”Γιώργο με λένε” – ‘Ωχ, κακουπόπαθα (μια λέξη), εεε όλα παιδιά μου σας έχω” ή “Τελείωσες? Να τα μαζέψω να τα δώσω στις κοτούλες?” – “Όχι ακόμα, θέλω να φάω λίγο κρέας που έχει μείνει εδώ στην άκρη” – “Μα αυτό το τρώνε οι κότες” – “Δηλαδή γιαγιά με λές κότα?” και άλλα τέτοια χαριτωμένα.

Μόλις τελειώσετε το φαγητό ο καθένας ακολουθεί την γνωστή του ρουτίνα: η γιαγιά πετάει όλα τα αποφάγια στις κότες (συν λίγο ειδικά μαγειρεμένο φαγητό – “πλάσματα του Θεού είναι κι αυτά,φέτος μου κάνουν και πολλά αυγά”) βγάζοντας τη γνωστή κραυγή-κάλεσμα “κοοοοτ κοτ κοτ κοτ κοτ κοτ” (η γιαγιά, όχι οι κότες), ο μπαμπάς πάει να ξαπλώσει, κουρασμένος προφανώς από την πρωινή πρέφα και εσύ τσακώνεσαι με την αδερφή σου για το ποιός θα ανέβει στην αγορά να πάρει την εφημερίδα που θα φτάσει με το λεωφορείο από την Ναύπακτο. Συνήθως κερδίζει όποιος κάνει την καλύτερη προσφορά:

Αν πας εσύ σήμερα (που βαριέμαι) θα πάω  εγώ αύριο (που δεν έχει λεωφορείο) και την Κυριακή (που δεν έχουμε παραγγείλει εφημερίδα)…

– Εγώ λέω να πας εσύ σήμερα (που έχουν μείνει 2 μπιφτεκάκια που δεν πρόλαβα να φάω) και θα πάω εγώ αύριο (που έχουμε φασόλια-μπλιαξ-άρα θα χρειαστώ ένα εξτραδάκι από το μπακάλικο) και αν θες την Κυριακή πάμε μαζί (για να μου αγοράσεις παγωτό γιατί τα δικά μου λεφτά τα χάλασα σε κρουασανμπισκοταπορτοκαλαδαχωρισανθρακικο)…

– Καλά θα πάω εγώ σήμερα (μόλις θυμήθηκα ότι θα μαζευτούν και οι υπόλοιποι το μεσημέρι στην Ακακία – μα τι όνομα δέντρου κι αυτό) και θα πάς εσύ όλη την υπόλοιπη εβδομάδα (είμαι μεγαλύτερη σου,δεν πιστεύω να θέλεις δίκαιη μοιρασιά?)

– Ε όχι και όλη την εβδομάδα (είμαι μικρός αλλά δεν θα με εκμεταλλευτείς εσύ), θα πάω αύριο (για να αγοράσω μια σοκολάτα γάλακτος, το αποφάσισα)  και μεθαύριο (μέχρι τότε θα το έχεις ξεχάσει και θα το επαναδιαπραγματευθούμε)…

(…συνεχίζεται…)

3 thoughts on “Να φαν’ κι οι κότες…”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s