Ακακία

Επεισόδιο Δέκατο Τρίτο

Τα μεσημέρια που το χωριό κοιμάται όλες οι παρέες μαζεύονται στα τραπεζάκια των καφενείων κάτω από την σκιά της ακακίας. Η παρέα της αδερφής σου, επειδή είναι και μεγαλύτεροι, καταλαμβάνουν πάντα το καλύτερο τραπέζι, αυτό που είναι ακριβώς δίπλα στο δέντρο και έχεις και οπτική επαφή με τον κυρ – Ντίνο στο απέναντι καφενείο για να σου ανανεώνει τις πορτοκαλάδες χωρίς ανθρακικό. Εσύ, επειδή έχεις πολύ έντονο το αίσθημα της δικαιοσύνης και η θεία σου είχε βαφτίσει τον «Γάβρο», κάθεσαι πρώτα σε ένα τραπέζι του δικού του καφενείου, παραγγέλνεις το φανταστικό σπιτικό κανταΐφι που έρχεται πάντα μέσα στο σιδερένιο πιατάκι και μόλις τελειώσεις μεταφέρεσαι πιο δίπλα.

Οι υπόλοιποι έχουν ήδη ξεκινήσει την «αγωνία» και τα χαρτιά κάτω από το τραπέζι μεταφέρονται με τόσο μεγάλη ταχύτητα που καμιά φορά βρίσκεσαι να έχεις 12 φύλλα ενώ έχεις ήδη ρίξει δυο φορές. Ο σκοπός είναι πάντα ο γνωστός, να μοιραστούν τα εφτάρια σε όλους ώστε στον πρώτο που θα τολμήσει να πει «κάρτα μία» να του φορτώσετε την μισή τράπουλα. Φυσικά αν κάτι πάει στραβά και κάποιος τολμήσει να βγει πιο γρήγορα από το αναμενόμενο φροντίζεις στην καταμέτρηση να ρίξεις τα φύλλα σου δυο – δυο, κρύβοντας από κάτω όλες τις φιγούρες – και ευτυχώς κανείς δεν δίνει σημασία στο ότι γράφεις οκτώ πόντους ενώ είχες δέκα φύλλα.

Οι δυνατές συγκινήσεις βέβαια ξεκινούν μαζί με τον «γάιδαρο» που φέρνει και την ένωση των παρεών γύρω από το ίδιο τραπέζι, ο Γκούφυ κάθεται στο κέντρο, τα Κριτσάκια μαζεύονται από την μια μεριά, οι Κορίνθιοι από την άλλη και τα παιδιά της κάτω γειτονιάς προσπαθούν να στριμωχτούν προς την μεριά με την περισσότερη σκιά. Οι υπόλοιπες οικογένειες παίρνουν τις καρέκλες από το διπλανό καφενείο για να χωρέσουν, Τσουκαλαίοι, Κοταντουλαίοι και Κορομπελαίοι ετοιμάζονται για άλλο ένα μοναδικό μεσημέρι, όχι τόσο για το παιχνίδι αυτό καθεαυτό όσο για τις αντιδράσεις που προκαλεί στους περίοικους κάθε φορά που ένας από εσάς φωνάζει γεμάτος ευτυχία «ΓΑΪΔΑΡΟΣ!‘ και 20 χέρια τρέχουν να βάλουν το χέρι τους πάνω από τον Ρήγα μπαστούνι – με τέτοια δύναμη μάλιστα που καμιά φορά εύχεσαι να είχες χάσει. Η φασαρία που κάνετε είναι τόσο μεγάλη που ο ψάλτης βγαίνει έξαλλος στο απέναντι μπαλκόνι και απαιτεί να εξαφανιστείτε. Εσείς, επειδή έχετε και στις 5 να πάτε στο γήπεδο και θα χάσετε χρόνο με τα πέρα – δώθε όχι μόνο δεν το κουνάτε ρούπι αλλά απαιτείτε να εξαφανιστεί εκείνος – και κάπως έτσι ξεκινάει ο «φρουτοπόλεμος της ακακίας». Η αυθάδειά σας προκαλεί την οργή της γυναίκας του – γνωστής και με την κωδική ονομασία «Μπιρθούλι» – που επειδή βλέπει ότι δεν παίρνετε από λόγια αποφασίζει να σας πάρει με τις ντομάτες – κυριολεκτικά. Ο κήπος της, ακριβώς δίπλα στο σπίτι, είναι η ιδανική αποθήκη πυρομαχικών για τον καθιερωμένο μεσημεριανό σας πόλεμο και οι σάπιες πατάτες, ντομάτες και τα πορτοκάλια εκτοξεύονται με καταιγιστικούς ρυθμούς. Εσείς, επειδή έχετε και ένα παιχνίδι να τελειώσετε, ορίζετε τον «σκοπό» της ημέρας ο οποίος έχει καθήκον να σας ειδοποιεί για τα επερχόμενα πυρά. Έτσι, ακόμα κι αν είσαι έτοιμος να κλείσεις, μόλις ακούσεις την γνωστή κραυγή «ΕΕΕΕΡΧΕΤΑΙ» σκύβεις το κεφάλι και αφήνεις το εκάστοτε σάπιο ζαρζαβατικό να περάσει από πάνω σου και να σκάσει στον απέναντι τοίχο. Κάποιες φορές η μάχη ανάβει και κάποιοι από τους μεγαλύτερους αποφασίζουν να ανταποδώσουν τα πυρά ορίζοντας εκτός από τον «σκοπό» και τον «τερματοφύλακα». Εκείνος στέκεται όρθιος μπροστά από το τραπέζι σας και προσπαθεί να πιάσει στον αέρα την ιπτάμενη πατάτα και να την στείλει από εκεί που ήρθε. Έξαλλος τότε ο «Φρούραχος» (σ.σ: το παρατσούκλι του ψάλτη) αποφασίζει να πάρει το λάστιχο και να σας καταβρέξει και αυτό φαίνεται να κάνει ιδιαίτερα ευτυχή τον ξάδερφό σου τον Δημήτρη ο οποίος αποφασίζει ότι ήρθε η ώρα του μεσημεριανού του μπάνιου, οπότε βγάζει την μπλούζα του, κάνει μια χορευτική κίνηση βγαλμένη από το Bad του Michael Jackson και υποδέχεται γεμάτος χαρά το παγωμένο νερό.

Με αυτά και με εκείνα η ώρα περνάει, ο ήλιος αρχίζει την καθοδική του πορεία και σας δίνει το σύνθημα να ξεκινήσετε για το γήπεδο χωρίς να κινδυνεύετε να πάθετε ηλίαση – το αιώνιο άγχος της γιαγιάς σου κάθε φορά που βγαίνεις από το σπίτι. Το ζευγάρι στο απέναντι μπαλκόνι καταλαβαίνει ότι έχασε άλλη μια μάχη και ξαναμπαίνει μέσα, σίγουρα για να ετοιμάσει τα πολεμοφόδια για την αυριανή επανάληψη. Εσύ ψάχνεις να παρτενέρ για μια τελευταία «δηλωτή», παραγγέλνεις και ένα τοστάκι με διπλό τυρί για να πάρεις δυνάμεις για το μπάσκετ και αφού κανείς δεν προθυμοποιείται να παίξει μαζί σου βοηθάς στο ξεχώρισμα των τραπουλών για να τις βρουν έτοιμες ο μπαμπάς σου και οι φίλοι του για την απογευματινή πρέφα. Και η ακακία, που και αυτό το μεσημέρι ανέχτηκε να της κόβεις τα φύλλα και να τα φυσάς με δύναμη στο πρόσωπο του ανυποψίαστου διπλανού σου, αρχίζει να ρίχνει την σκιά της προς την αγορά, δείχνοντάς σου τον δρόμο για την επόμενη βόλτα.

(…συνεχίζεται…)

Συντάκτης: Χαμένο Επεισόδιο

I told my friends not to worry

8 thoughts on “Ακακία”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s