Postcards from Italy

Καμιά φορά, όταν ο κόσμος μοιάζει με ντόμινο κι εσύ στέκεσαι σταματημένος στην άκρη του περιμένοντας να πέσει πάνω σου το τελευταίο του τουβλάκι, το μόνο που σου μένει να κάνεις είναι να παρατηρήσεις την διαδρομή που κάνει αυτό το δήθεν αόρατο χέρι ρίχνοντας κάτω ένα-ένα όσα ως τότε στέκονταν όρθια και έμοιαζαν σταθερά. Αν ρίξεις μια ματιά στις ιστορίες των πολιτισμών θα δεις ότι μετά την αίγλη έρχεται η καταστροφή, μετά την εξάπλωση έρχεται η συρρίκνωση. Στην Ρώμη μπορείς να δεις και την αιτία – η αίγλη και η καταστροφή της περπατούν χέρι-χέρι σε κάθε μνημείο, πίσω από κάθε τι μεγαλειώδες που βλέπεις κρύβεται και μια μικρή ή μεγάλη αφαίμαξη. Δες το Κολοσέο ας πούμε, πριν καλά καλά προλάβεις να θαμπωθείς από τον όγκο και την αρχιτεκτονική του, σου έρχονται στο μυαλό οι εικόνες του πλήθους που «διασκέδαζε» με μία θηριώδη τιμωρία. Ή την βασιλική του Αγίου Πέτρου, λίγο μετά το αρχικό δέος καταλαβαίνεις ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχαν γίνει αν δεν το πλήρωναν με βαριά φορολογία οι πιστοί. Κάτι πρέπει να συρρικνωθεί για να βρει χώρο να μεγεθυνθεί κάτι άλλο. Σου θυμίζει κάτι;

Κολοσσέο
Βασιλική Αγίου Πέτρου

Η Ρώμη θα μπορούσε να σταθεί άνετα στο κέντρο ενός ανθρωποκεντρικού σύμπαντος, μαζεύοντας πλούτο μέσω της αρπαγής και δύναμη μέσω της υπόταξης. Αλλά θα μου πεις, έτσι ήταν πάντα ο κόσμος, περιορισμένος, αν θες να περπατήσεις κάποια στιγμή θα φτάσεις στα σύνορα του άλλου, το θέμα είναι αν θες να τα περάσεις κρατώντας όπλο ή κρίνο. Και ύστερα, γυρνώντας πίσω στο δικό σου χωράφι, αν θα τον πάρεις κι εκείνον μαζί σου ή θα χτίσεις φράχτη. Το ερώτημα που μοιάζει να τριγυρίζει αναπάντητο στους αιώνες είναι γιατί τόσοι και τόσοι πολιτισμοί δεν αρκέστηκαν στην τελειοποίηση του δικού τους χωραφιού αλλά θεώρησαν απαραίτητη την κατάκτηση του χωραφιού του διπλανού τους. Αν ισχύει το κλασικό – και κυρίως καπιταλιστικό (;) – θεώρημα ότι για να επιβιώσεις πρέπει συνεχώς να μεγεθύνεσαι τότε το επόμενο θεώρημα πρέπει να λέει «αν θέλεις να επιβιώσεις πρέπει συνεχώς να είσαι σε πόλεμο, είτε για να μεγεθυνθείς είτε για να αντιμετωπίσεις τον διπλανό σου που σου επιτίθεται». Η Ρώμη στο δείχνει και αυτό, όσο η δύναμή της μεγάλωνε τόσο έπρεπε να φροντίσει να την αυξήσει περισσότερο – και από τότε που ξεκίνησε να δέχεται την επίθεση των άλλων βρίσκεται σε μια συνεχή μάχη επιβίωσης.

Villa Borghese
Από ψηλά
Τίβερης

Κι ενώ παρακολουθείς αυτήν την συνεχή μάχη δεν μπορείς να μην θαυμάσεις όλα όσα γέννησε η ρωμαϊκή γη και όσα δημιουργήθηκαν πάνω της, όσα ξεκίνησαν από εκεί, όσα προσπάθησαν να παρουσιάσουν τι συμβαίνει πίσω από το μεγαλύτερο αξιοθέατο της, τον ουρανό της. Κοιτάς ψηλά και το βλέπεις παντού, στις οροφές της, στα σκαλιστά και ζωγραφισμένα ταβάνια της, στην ίδια την Capella Sistina με το χέρι του Θεού, στο Pantheon με τον ανοιχτό τρούλο, στους οβελίσκους που συναντάς σε κάθε πλατεία και μοιάζουν να θέλουν να σκίσουν τον ουρανό. Και γυρνώντας πίσω το μόνο που σου μένει είναι αυτή η αίσθηση κατανόησης απέναντι σε όσα συμβαίνουν γύρω σου. Γιατί αυτό που ζούμε τελικά δεν είναι τίποτα άλλο από την μάχη του καινούριου απέναντι στο παλιό. Μόνο που αυτήν την φορά το καινούριο δεν μοιάζει καθόλου ευχάριστο.

Τελικά όλα ήταν εκεί. Μόνο εσύ έλειπες.

Συντάκτης: Χαμένο Επεισόδιο

I told my friends not to worry

12 thoughts on “Postcards from Italy”

  1. κάτι μου λέει ότι πέρασες πάλι τέλεια! πότε θα με πάρεις κι εμένα επιτέλους σε ένα από τα ταξίδια σουυυ;;; τέλειες περιγραφές και φωτογραφίες!!!

    Μου αρέσει!

  2. Ωραίες φωτογραφίες. Καλή και η σκέψη. Για να πας σε κάτι καινούργιο πάντως πρέπει να περάσεις και από κάτι που δεν είναι καθόλου ευχάριστο. Εγώ αυτή την εντύπωση έχω πάρει από τη λίγη ιστορία που ξέρω.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s