Τα μαχαίρια

Σερβίτσια, ρούχα, κορνίζες, μια ζωή σε κούτες χάρτινες. Η Κατερίνα αδειάζει τα ντουλάπια της κουζίνας και από κάθε πιάτο χύνεται και μια μνήμη – δύσκολα να χωρέσουν πιάτα και αναμνήσεις στην ίδια κούτα, πρέπει να βρούμε μεγαλύτερες, τους φωνάζει, εδώ δεν χωράει να μπει ούτε η μισή ζωή μας. Παλεύει με τα σερβίτσια, τις πιατέλες για το κρέας, τα μπολ για τις σαλάτες, τα φλιτζάνια του καφέ, τα πιο δύσκολα είναι τα μαχαίρια, σε κόβουν πριν το καταλάβεις, δεν μεταφέρονται τα μαχαίρια, καμιά λαβή ποτέ δεν φτιάχτηκε σωστά για να τα κρατήσεις, πάντα η κόψη τους κερδίζει.

Ανοίγει κούτες, διπλώνει κάθε κομμάτι σε χαρτί και το βάζει μέσα, τα χέρια της τρέμουν, να μην σπάσει τίποτα, να μην φτάσει τίποτα λειψό ή ραγισμένο στην επόμενη ζωή, να είναι ακέραια η μνήμη, συμπαγής. Τα αγαπημένα της πιάτα είναι αυτά με τα κόκκινα λουλούδια στις άκρες, μπαίνει το φαγητό μέσα και το αγκαλιάζουν μικρά τριαντάφυλλα, χορταίνει το μάτι χρώματα όταν δεν φτάνει το φαγητό να χορτάσει τα στόματα, μοιάζει γεμάτο το πιάτο κι ας έχει μόνο μια σχεδόν άδεια κουταλιά σούπας χθεσινής.

Μεσημέριασε, να πάρουμε την Νικούλα από το σχολείο, να φτιάξουμε και τίποτα να φάμε, ποια θα πάει στον πατέρα σας, εγώ πρέπει να μείνω εδώ, έχει πολύ δουλειά ακόμα το μπάνιο, η φωνή της μάνας της ακούγεται από μέσα.

Η Κατερίνα αντιδρά, πώς θα μαγειρέψουμε, τα μισά τα έχω πακετάρει, ας πάει στην ταβέρνα, ας πάει όπου θέλει. Κι εμείς τι θα κάνουμε, νηστικές θα μείνουμε, η μάνα της βάζει τις φωνές, ψάχνει επιχειρήματα, καταλαβαίνει αλλά δεν είναι έτοιμη για αντίσταση, κάποτε ήταν αλλά όχι πια. Η Κατερίνα σκύβει το κεφάλι, εντάξει, έχεις δίκιο, κάτι θα φτιάξω, μέχρι να γίνει θα φέρω και την Νίκη μας, ποια νίκη μας δηλαδή, μόνο ήττες μεγάλωσαν εδώ μέσα.

(…συνεχίζεται…)

Συντάκτης: Χαμένο Επεισόδιο

I told my friends not to worry

21 thoughts on “Τα μαχαίρια”

  1. Ο Cat Stevens τραγουδάει: »The first cut is the deepest…», αλλά εγώ θα έλεγα καλύτερα για το last… Τι γίνεται λοιπόν μ’αυτό το τελευταίο που είναι αυτό που πονάει πιο πολύ…;!
    Χαμένο επεισόδιο, λατρεύω τις ηρωίδες σου και τον τρόπο που σκιαγραφείς τους χαρακτήρες τους. Ωωωωχ! Μ’ έκοψες κι εμένα με τα μαχαίρια σου!
    So, the last cut is the deepest!!
    Αναμένω……….
    Καληνύχτες

    Μου αρέσει!

  2. Παράθεμα: demo | Lesvosnews.net
  3. Για πού το έβαλε το Κατερινιώ κ πακετάρει κούτες; εσύ πάντως βαδίζεις προς το να γράψεις το πρώτο σου μυθιστόρημα, παρόλο που λες ότι δεν έχεις μπει σε αυτή τη λογική! απόσπασμα-απόσπασμα θα τα ενώσεις τα κομμάτια…περιμένουμε τη συνέχεια!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s