Οι φίλοι μου σαλπάρουνε

 

Dali, Narciss
Dali, Narciss

Άφησα για λίγο την πόλη έξω, μόνη της, να ψάχνει τον εαυτό της πάνω στους νέους δρόμους που της χαράζουν. Χάραξε ένας ήλιος από κάπου μακριά, βουνό πρέπει να ήταν μπροστά του ή λίμνη – το ύψος των πραγμάτων έχει χαθεί τελευταία. Το τελευταίο σώμα που αντίκρισα πριν μπω ήταν πεσμένο στο πεζοδρόμιο, κουκουλωμένο με μια λεπτή γκρι κουβέρτα, έτρεμε από τον κρύο αέρα και τα παγωμένα βλέμματα. Έφτιαξα καφέ και άναψα τη σόμπα, κάπως πρέπει να ζεσταθεί ο λυγμός.

Άνοιξα τον υπολογιστή και πάτησα το μαγικό link του reader, τα νέα posts από μια blogoσφαιρα που ψάχνει, όπως και η πόλη, τον εαυτό της, εμφανίστηκαν μπροστά μου σαν κάλεσμα σε πάρτυ παιδικό. Είναι φίλη μου η blogοσφαιρα, μου έδωσε ανάσες από καθαρό αέρα, όταν η ατμόσφαιρα ετοιμαζόταν να μου κόψει την παροχή οξυγόνου. Φιλοξενεί ιστορίες μοναδικές και σου λέει παραμύθια, μετακομίζει και αισιοδοξείπίνει ρακές τις Κυριακές και τραγουδάκλείνει την τηλεόρασηδιαβάζει βιβλίαμιλάει για τέχνηαντιδρά στην ενοχήστέκεται άφωνη μπροστά στην παράνοιακοιτάζεται στον καθρέφτη άφοβαπροσπαθεί να μιλήσει χωρίς συναισθηματισμόαναλύει ό,τι γίνεταιθέλει να αντισταθεί και προσπαθεί να βρει πως θα κερδίσει την μάχη. Και τελικά την κερδίζει.

Βέβαια είναι και αυτιστική, σε παραπληροφορεί, κουτσομπολεύει και φέρεται και σαν κακομαθημένο. Σαν την πόλη κι εκείνη.

Έκλεισα τον υπολογιστή, ήπια τις δύο τελευταίες γουλιές καφέ και ξαναβγήκα στους δρόμους. Μετά τις τεχνητές αναπνοές της blogoσφαιρας, η ατμόσφαιρα μοιάζει πιο καθαρή. Και η πόλη σαν καράβι έτοιμο για αναχώρηση.

Advertisements

29 thoughts on “Οι φίλοι μου σαλπάρουνε

  1. Βρε σεις, ο αέρας έξω πάντα καθαρός ήταν- ιδίως τις χειμωνιάτικες μέρες. Πάντως νομίζω πως η blogόσφαιρα όσο ανεμόεσσα και να είναι καμιά φορά σε πνίγει με τη φιλαυτία της. Είναι αλήθεια όμως ότι κάποιες ανάσες είναι βαθειές, τόσο βαθειές που αντιστρέφουν τους αναστεναγμούς μας. Συμφωνώ με τις επιλογές σου απόλυτα. Είσαι και εσύ ανάσα- αλλά το ξέρεις αυτό φαντάζομαι.

    Μου αρέσει!

    1. Η blogoσφαιρα και το Internet γενικώς, αν δεν ξέρεις που θες να πας θα σε πάνε εκεί που θέλουν – και αυτό κρύβει πολλές παγίδες. Ανάσα μόνο για εμένα το βλέπω αυτό το blog, για να ανασάνω το ξεκίνησα και ευτυχώς μου γυρνάει πίσω μπόλικο οξυγόνο. Για τους άλλους πολλές φορές αναρωτιέμαι τι στο καλό θέλουν εδώ μέσα. 😉

      Μου αρέσει!

  2. Μιας και μόλις επέστρεψα από την όμορφη Ιρλανδία, και μιας και πιάσατε τέτοια κουβέντα εδώ, σας χαρίζω σε όλους, και ειδικά σε σένα Χαμένο Επεισόδιο, αυτό εδώ (από μια πολύ αγαπημένη Ιρλανδέζα κοκκινοτρίχισσα 🙂 )

    Μου αρέσει!

  3. Έτσι μέσα- έξω θα την τραβήξουμε την ανηφόρα λίγο πιο εύκολα. Παρέα. Κι ο χειμώνας ήδη φαντάζει λιγότερο κρύος. Καλό βράδυ και καλό Σαββατοκύριακο, στην παρέα και ιδιαίτερα στον σπιτονοικοκύρη. 😉

    Μου αρέσει!

  4. Η ζωή γίνεται ενδιαφέρουσα και συναρπαστική όταν έχεις καλή παρέα.
    Γιατί ξέρεις πως στην κάθε αναποδιά κάποιος θα σου κρατήσει το χέρι και θα σου πει «δεν πειράζει. Θα το περάσουμε μαζί». Οι φίλοι είναι ευλογία. Στο λέω γιατί το ζω … σου εύχομαι λοιπόν να έχεις πάντα δίπλα σου ανθρώπους που σε αγαπούν και σε προσέχουν γιατί έτσι τα «επεισόδια» θα είναι πάντα μαγικά.
    Να έχεις ένα πολύ όμορφο βράδυ.

    Μου αρέσει!

  5. Μεγάλη η χάρη μου να με συμπεριλάβετε σε τέτοια παρέα 🙂

    «Είναι φίλη μου η blogοσφαιρα, μου έδωσε ανάσες από καθαρό αέρα, όταν η ατμόσφαιρα ετοιμαζόταν να μου κόψει την παροχή οξυγόνου.»

    Μεγάλη αλήθεια και για μένα αυτό. Πολλά κείμενα που διαβάζω μου εξασφαλίζουν την πίστη στους άλλους ανθρώπους και το δικαίωμα να συνεχίσω να ελπίζω.
    Είμαι πολύ περήφανη που υπάρχουν εκεί έξω άνθρωποι που γράφουν και κυρίως σκέφτονται με έναν τρόπο με τον οποίο συμφωνώ. Και με έναν τρόπο τολμώ κι εγώ να τους θεωρώ «φίλους» ακόμη κι αν δεν τους έχω γνωρίσει, όπως εσάς!

    Μου αρέσει!

    1. Δεν θα μπορούσατε να λείπετε γιατί έχετε ίσως το πρώτο blog που διάβασα ποτέ. Και όντως όλη αυτή η ιστορία δημιουργεί μια οικειότητα περίεργη, με ανθρώπους που δεν έχεις γνωρίσει και ίσως δεν θα τους γνωρίσεις ποτέ, αλλά επειδή μιλάτε την ίδια γλώσσα, κάπως, κάπου, κάποτε νιώθεις ότι ίσως και να τους έχεις δει, σου έχουν κρατήσει το χέρι και έχετε πάει μια βόλτα μαζί. Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο, σας λέω από εδώ (γιατί δεν τόλμησα να σχολιάσω στο δικό σας) ότι χάρηκα τόσο πολύ με το τελευταίο σας post που όντως μόνο για τους φίλους μου χαίρομαι τόσο. Με και χωρίς εισαγωγικά. 🙂

      Μου αρέσει!

  6. Οι διαδρομές σ’ αυτήν την πόλη που περιγράφεις είναι ζεστό αεράκι που σε χτυπάει ξαφνικά μέσα στο κρύο του απογεύματος και μετά σε παίρνει απ’ το χέρι και πηγαίνετε μαζί για καφέ και πίσω από την τζαμαρία κοιτάτε να περνούν οι ιστορίες…Τέσσερα χρόνια μετά αναρωτιέμαι πως θα ήταν η ζωή μας χωρίς αυτό το αεράκι.Δεν θέλω να ξέρω 🙂

    Μου αρέσει!

  7. Κι αν το χαμένο επεισόδιο είναι ο συνδετικός κρίκος που ενώνει μια αλυσίδα σκέψεων και χάρη σε αυτό υπάρχει ένα στολίδι που κάνει ομορφότερη τη ζωή;…

    Σε ευχατιστώ, παιδάκι 🙂

    Μου αρέσει!

  8. Όλοι αυτό θα θέλαμε μάλλον, αλλά…
    Ο Νταλί είναι από τους αγαπημένους μου, τον συγκεκριμένο πίνακα τον έχω πρώτη μούρη στο σαλόνι και φυσικά δεν μπήκε τυχαία στο συγκεκριμένο ποστ. 😉
    Καλό Σαββατοκύριακο και σε εσένα, λίγες ώρες έμειναν!

    Μου αρέσει!

  9. Προσωπικός αντικατοπτρισμός, ε? Σε καθρέφτη που επιλέγεις τι θα δεις. Ακριβώς όπως και η ζωή λοιπόν 🙂 Μου αρέσει. Θα ήθελα να μπορούσα απλά να ελέγχω και το μέσα μου όπως και το μπλόγκ μου…

    Τις καλημέρες μου και ένα υπέεεεροχο Σαββατοκύριακο!!!

    υ.γ.:

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s