Άνω τελεία

John Martin, The Great Day of His Wrath
John Martin, The Great Day of His Wrath

Κρατάω από το χέρι μία παύση. Δεν ξέρω από ποια αφήγηση δραπέτευσε, αλλά αν κρίνω από την ένταση της αναπνοής της, πρέπει να διέκοψε κάποιο παραλήρημα ή το κρεσέντο μιας διαφωνίας. Στεκόμαστε και οι δύο αμίλητοι στη μέση μιας μεγάλης λεωφόρου. Κατά πάνω μας έρχονται λέξεις, φωνές, κραυγές, προτάσεις αμφιλεγόμενες, γιατί χωρίς απάντηση, θέλω χωρίς άρνηση, σημεία στίξης και σημεία του καιρού. Μια παλιά απολογία μας αναβοσβήνει τα φώτα, πρέπει να φύγουμε από την μέση, θα μας χτυπήσει, θα χάσει η παύση τα άκρα της, τις άνω τελείες. Από το απέναντι ρεύμα μας κορνάρει μια απουσία νοήματος, η παύση την κοιτάει κατευθείαν στα μάτια, πάντα έτσι είναι, μου λέει, πάντα εγώ κάνω όλη την βρωμοδουλειά. Στεκόμαστε στη μέση του δρόμου, ακίνητοι. Μπροστά μας αγανακτισμένα λογύδρια, ατάκες επανάστασης, αγώνες επιβίωσης, πορείες συμβίωσης, φωνές μαζικές, αντοχές μοναχικές. Την κρατάω από το χέρι. Αφήνεται, νιώθει σιγουριά, βρήκε κάποιον να την υιοθετήσει, κάποιον να κρατά τις άνω τελείες στο χέρι του. Την κοιτάω μέσα στα μάτια και ζαλίζομαι, της χαμογελάω όμως, της χαϊδεύω το χέρι διερευνητικά. Μου χαμογελάει κι εκείνη, παίρνει τα χέρια μου και τα βάζει μπροστά στα μάτια μου, κρύβει τον δρόμο, σβήνει τον θόρυβο, διώχνει το καυσαέριο των ρυπογόνων λέξεων.

Καταλαβαίνω. Φοβάμαι. Την πετάω απότομα στις ρόδες του πρώτου περαστικού λυγμού.

Συντάκτης: Χαμένο Επεισόδιο

I told my friends not to worry

17 thoughts on “Άνω τελεία”

  1. να τ’ αγαπάς τα σημεία στίξης…
    οι τελείες γίνονται άνω τελείες και ξανά τελείες κι έρχεται η άνω και κάτω τελεία: και μετά δεν ξέρεις, κι εύχεσαι να ‘ρθει ένα τόσο δα κόμμα, να πάρεις μια ανάσα, και βάλε μετά όσες τελείες θες…
    εγώ συνήθως βάζω τρεις …

    Μου αρέσει!

  2. Η άνω τελεία χρησιμοποιείται για να χωρίσει δύο προτάσεις μέσα σε μια μεγαλύτερη πρόταση. Διαχωρίζει. Παρατηρήστε την και θα δείτε πως σημαίνει συνειδητοποίηση. Χωρίς τις παύσεις μας, τις άνω τελείες μας και τις κάθε είδους στίξεις μας θα ήμασταν απάνθρωποι.

    υ.γ.: δεν θα ξαναδιαβάσω αυτό που έγραψα γιατί υπάρχει ο κίνδυνος να μην το καταλάβω ούτε εγώ 🙂 κι όμως όσο το έγραφα λογικό ακουγόταν…τι?….όχι?

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s