Η μνήμη του Αυγούστου

Thomas Kinkade, Autumn on Mackinac Island
Thomas Kinkade, Autumn on Mackinac Island

Οι άνθρωποι πήγαιναν

και το φθινόπωρο ερχόταν.

[Φ.Γ.Λόρκα]

Ο Σεπτέμβρης κρατιέται πάντα από μια κλωστή που αρχίζει να ξεδιπλώνεται, σου δίνει την ψευδαίσθηση του νέου δωματίου που συναντάς μόλις ο Αύγουστος κλείσει ερμητικά την πόρτα πίσω του. Κι όμως το φθινόπωρο θα ζει πάντα με τεχνητές αναπνοές, όσες τουλάχιστον μπορεί να του δίνει ακόμα το καλοκαίρι που ξεθυμαίνει πάνω σε μαυρισμένα σώματα και καταπατημένες παραλίες. Οι άνθρωποι δεν θα το συναντήσουν ποτέ.

Ο μόνος λόγος που ευδοκιμεί ο Σεπτέμβρης είναι η μνήμη του Αυγούστου.

3 thoughts on “Η μνήμη του Αυγούστου”

  1. Μα πως μιλάτε έτσι για έναν από τους πιο όμορφους μήνες του χρόνου;

    Ο Σεπτέμβρης είναι η αρχή της δροσιάς…το τέλος της αχαλίνωτης κάψας, η αρχή της ελπίδας ότι δεν θα γίνουμε σκόνη……

    Καλησπέρα σας….

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s