Χάρτης

Η σκόνη του χρόνου

Που είσαι;

Περπατώ στον χρόνο αλλάζοντας τοπία, κυνηγώ μια μορφή που δεν μου φανερώθηκε ποτέ. Οι σόλες των παπουτσιών μου λιώνουν κάθε που περνάω τα σύνορα, τα κορδόνια τους λύνονται έξω από κάθε συνοριακό σταθμό.

Που είσαι;

Οι νέες χώρες κρατούν αναμμένη μια φωτιά παλιά, οι πόλεις φτιάχνουν λαβυρίνθους για να σε κρατήσουν μακριά μου. Η ιστορία πετάει στα μάτια μου σύννεφα σκόνης και τυφλώνομαι, η ίδια η ζωή μοιάζει με φθαρμένο χάρτη που τα ίχνη σου απάνω του σβήστηκαν. 

Που είσαι;

Κρατώ στο χέρι ένα εισιτήριο και ένα σφυρί, αν δεν ανοίξουν από μόνα τους τα σύνορα με το πρώτο, να τα σπάσω εγώ με το δεύτερο. Γυρνάω τον κόσμο κρατώντας συντροφιά στον καιρό, στην Ιταλία ακόμα οι άνθρωποι πεθαίνουν στις αρένες, στις στέπες της Ρωσίας υπάρχει πάντα ξαστεριά, στην Αμερική η τελευταία μάχη με την βαρύτητα δεν δόθηκε ποτέ.

Που είσαι;

Θα γυρνάω στον χρόνο όπως μια βαρκούλα ταξιδεύει στη λίμνη. Με όλες τις όχθες της γεμάτες εσύ.

[Κείμενο #2 για το αφιέρωμα στον Θ. Αγγελόπουλο.]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s