Μπουζουκίλα

Χάρις Αλεξίου - Τάνια Τσανακλίδου (ANODOS)
Αλεξίου – Τσανακλίδου

Δεν πηγαίνω συχνά στα μπουζούκια. Προτιμώ τις “μουσικές σκηνές” και λόγω ρεπερτορίου αλλά και ως κλίμα, που μάλλον μου ταιριάζει περισσότερο. Το τελευταίο μπουζουκομάγαζο που είχα πάει, πριν από κάποια χρόνια, ήταν το Άνοδος Live Stage. Ένα κανονικό μπουζουκομάγαζο, με τα όλα του, όπως πρέπει, με τα λουλούδια του, τους καπνούς από τα πούρα του, την Ελένη Φουρέιρα να κουνάει το μαλλί, τον Κώστα Μαρτάκη να λαδώνει το μαλλί, γενικά με όλη την αναπαράσταση της μπουζουκίλας που μπορεί να έχει κανείς από ταινίες και διηγήσεις: ανυπόφορο στρίμωγμα, αλαζονικό προσωπικό, μια κακοποίηση σκέτη. Το προηγούμενο Σάββατο ξαναπήγα στο Άνοδος, για να ακούσω την Αλεξίου με την Τσανακλίδου. Τους προηγούμενους μήνες τραγουδούσε εκεί ο Μάλαμας, άρα το συγκεκριμένο μαγαζί είχε κάνει “στροφή” σε άλλο ρεπερτόριο. Αυτό που δεν είχα υπολογίσει ήταν ότι το ρεπερτόριο μπορεί να άλλαξε, η μπουζουκίλα όμως έμεινε ίδια και απαράλλαχτη. 

Το λάιβ κανονικά θα ξεκινούσε στις 10. Οι υπεύθυνοι μας είπαν να είμαστε εκεί από τις 9. Στις 9 ακριβώς είμαστε εκεί, μαζί με μια τεράστια ουρά έξω από την κλειστή ακόμα πόρτα του μαγαζιού, που σχηματίζει ένα μεγάλο γάμα στο πεζοδρόμιο της Πειραιώς. Μπαίνουμε λίγο πριν τις 10. Μετά περιμένουμε σε μια άλλη ουρά για να μας οδηγήσουν στο τραπέζι μας. Γύρω μας νεύρα και μουρμούρα που δυναμώνουν όσο περνάει η ώρα. Το κανονικό μας τραπέζι είναι ένα μικρό κομοδίνο για δύο άτομα με πλάτη γυρισμένη στη σκηνή. Εμείς είμαστε τέσσερις και αν καθόμασταν εκεί δεν θα είχαμε δει τίποτα. Είμαστε όμως τυχεροί γιατί μια απλή συνωνυμία μας στέλνει σε λάθος τραπέζι που είναι για 6 άτομα, δηλαδή για 4, που οι υπεύθυνοι του μαγαζιού το προόριζαν για 6. Δεν ξέρω τι απέγιναν οι 6 συνωνόματοι, αν τους έβαλαν στο δικό μας τραπέζι που ήταν για 4 (δηλαδή για 2 με την πλάτη γυρισμένη στη σκηνή), πρέπει πάντως να είμαστε οι μόνοι σε όλο το μαγαζί που κάθονται σχετικά αναπαυτικά κι αυτό λόγω λάθους.

Η επόμενη ώρα περνάει σαν εκδρομή στο γήπεδο σε αγώνα αιώνιων αντιπάλων: παντού γύρω μας κόσμος τσακώνεται με τους σερβιτόρους, κάτω στην πλατεία, στον πρώτο εξώστη, στο δεύτερο εξώστη, στον τρίτο, παντού κόσμος πηγαινοέρχεται προς κάθε κατεύθυνση για να βρει το τραπέζι του, με την ελπίδα ότι έχει γίνει κάποιο λάθος και τους έβαλαν σε μικρότερο τραπέζι από αυτό που ζήτησαν και τώρα οι υπεύθυνοι θα καταλάβουν το λάθος τους και θα το διορθώσουν. Μάταια. Μπροστά μας μια τετραμελής παρέα πενηντάρηδων κάθεται σε ένα τραπέζι που κανονικά χωράει 2. Αρχίζουν να διαμαρτύρονται. Έχουν δίκιο, σκέφτομαι, αλλά πριν προλάβω να πω από μέσα μου το “δίκιο”, ακούω φωνές. Υπάρχουν παρέες που δεν έχουν τραπέζι, ή που ενώ είναι 7 τους βάζουν σε τραπέζι για 4 (που είπαμε, χωράει κανονικά 2). Υπάρχει κόσμος που δεν βρίσκει καν τραπέζι, ηλικιωμένοι που τους έχουν βάλει να καθίσουν σε ψηλά τραπέζια με σκαμπό και δυσκολεύονται να σκαρφαλώσουν, παρέες που κάθονται σε “τυφλά” τραπέζια που δεν βλέπουν τη σκηνή. Διαμαρτυρίες, φωνές, νεύρα, θυμός. Και οι υπεύθυνοι αμίλητοι. Όπου κι αν στρέψεις το βλέμμα σου συναντάς μικρές εστίες τσακωμού, απειλών, μάταιων εκκλήσεων στον υπεύθυνο του μαγαζιού. Χάος!

Το πρόγραμμα ξεκινάει στις 11 παρά τέταρτο (αντί για τις 10) και μαζί με τις τραγουδίστριες ξεκινάει και η δική μας ατέλειωτη ταλαιπωρία. Η Τάνια και η Χαρούλα τραγουδούν το ένα αγαπημένο μας κομμάτι μετά το άλλο κι εμείς ξεροσταλιάζουμε για ένα ποτήρι νερό. Ενώ καθόμαστε στο τραπέζι σχεδόν μία ώρα, κανείς δεν μας εξυπηρετεί παρά τις απεγνωσμένες μας εκκλήσεις. Τα τραγούδια συνεχίζουν κι εμείς λιώνουμε παγάκια για να αντέξουμε την δίψα, παρακαλάμε τον σερβιτόρο για λίγο κρασί, λίγο νερό, οτιδήποτε, το ζητάμε τρεις φορές, τέσσερις φορές, δεκατέσσερις φορές, εκείνος όμως δεν μπορεί να κάνει κάτι γιατί δεν είναι ο σερβιτόρος αλλά ο βοηθός σερβιτόρου και  δεν είναι στη δικαιοδοσία του.

Μισή ώρα μετά την έναρξη και μιάμιση ώρα  αφού έχουμε καθήσει έρχεται τελικά ο σερβιτόρος (ο κανονικός σερβιτόρος, ο ορίτζιναλ όχι η μαϊμού σερβιτόρος) να πάρει παραγγελία. Οι τραγουδίστριες συνεχίζουν τα υπέροχα τραγούδια, που δεν μπορούμε να παρακολουθήσουμε γιατί είμαστε εκνευρισμένοι, όπως και όλοι οι άλλοι γύρω μας. Ακούμε την Τάνια να λέει χαρούμενα τραγούδια και δεν έχουμε λίγο κρασί να χαρούμε κι εμείς, μετά λέει σπαρακτικά τραγούδια κι εμείς ακόμα λιώνουμε παγάκια για να ξεδιψάσουμε, καταλαβαίνουμε ότι είμαστε παγιδευμένοι, βρισκόμαστε στο έλεος του σερβιτόρου που δεν δείχνει κανένα έλεος, και κάπως έτσι κυλάει το πρόγραμμα της Τάνιας, χωρίς κρασί και με τα νεύρα κρόσια. Σε λίγο η Τάνια τραγουδάει το “Πάτωμα” (αν θυμάμαι καλά) κι εμείς δεν έχουμε μισό ποτήρι κρασί, από κάτω κάποιος φωνάζει “Τάνια, υποφέρουμε, κάνε κάτι” κι εμείς δεν είμαστε σίγουροι αν το λέει μεταφορικά, πάνω στην έξαψη του τραγουδιού, ή κυριολεκτικά. Η Τάνια δεν κάνει κάτι και δεν ξέρω κι αν θα μπορούσε να κάνει κάτι εκείνη την ώρα, με το μαγαζί να ασφυκτιά και τους “υπεύθυνους” να μετρούν απλά ευρωκεφάλια. Είπαμε, μπουζουκίλα! Ακούγονται και κάτι σσσσσς από τον κόσμο που παρά την ταλαιπωρία και την κακοποίηση θέλει να ακούσει το πρόγραμμα (θα έλεγα “απολαύσει” αλλά, δεδομένων των συνθηκών, αδυνατώ) και οι φωνές υποχωρούν.

Λίγο πριν η Τάνια δώσει τη θέση της στη Χαρούλα έρχεται τελικά ο σερβιτόρος που έχει πλέον αποδειχθεί ο σημαντικότερος άνθρωπος στον κόσμο γιατί υποφέρουμε από το σύνδρομο της Στοκχόλμης και τώρα πια τον αγαπάμε, τώρα θέλουμε να τον αγκαλιάσουμε, θα κάνουμε ό,τι μας πει, μπορεί και να μας ταπεινώσει όσο θέλει γιατί είμαστε υποχείρια του και τον υπακούμε τυφλά πια, δεν μας πειράζει που μας φέρνει λάθος κρασί γιατί αυτό που παραγγείλαμε έχει τελειώσει, τουλάχιστον μας έφερε νερό, τον αγαπάμε. Μας λέει ότι θα μας φέρει και φυστίκια, είναι πολύ καλός, τα φυστίκια τα φέρνει μετά από δύο ώρες, λίγο πριν τελειώσει το πρόγραμμα, εμείς εξακολουθούμε τον αγαπάμε.

Όταν βγαίνει η Χαρούλα τα έχουμε όλα, και το νερό, και το λάθος κρασί, και ένα μικρό πιατάκι με ξηροκάρπια, είμαστε ευτυχισμένοι, πίνουμε γρήγορα και μεθάμε ακόμα πιο γρήγορα μπας και κερδίσουμε λίγο από τον χαμένο χρόνο που μας στέρησαν. Το πρόγραμμα είναι ωραίο, οι δυο τους έχουν τρομερή χημεία πάνω στη σκηνή, η Τάνια έχει μια από τις πιο συγκινητικές φωνές στην Ελλάδα, η Χαρούλα δεν έχει ανάγκη να αποδείξει τίποτα, γιατί πολύ απλά έχει το καλύτερο ρεπερτόριο Έλληνα τραγουδιστή και γενικώς το πρόγραμμα, οι επιλογές των τραγουδιών και οι δυο τους πλησιάζουν το ιδανικό. Μόνο που εμείς είμαστε ήδη κουρασμένοι και ταπεινωμένοι.

Κάποια στιγμή το πρόγραμμα τελειώνει, τα φώτα ανάβουν και για πρώτη φορά απόψε ο σερβιτόρος αποδεικνύεται ταχύτατος και συνεπής. Ήρθε η ώρα να πληρώσουμε τα 140 ευρώ που μας αναλογούν! Χωρίς απόδειξη φυσικά, αλλά είπαμε, δεν ζητάμε πια τίποτα, είμαστε στο έλεος τους. Φεύγουμε βιαστικά και αναρωτιόμαστε αν αξίζουν οι δύο σπουδαιότερες τραγουδίστριες να εμφανίζονται σε ένα μπουζουκομάγαζο που κακοποιεί όσους πηγαίνουν να τις ακούσουν, αν αξίζει να δώσει κανείς 35 ευρώ για να στριμωχτεί και να περιφρονηθεί, αναρωτιόμαστε πού τελειώνουν τελικά οι ευθύνες του κάθε μαγαζιού και που αρχίζουν εκείνες του κάθε τραγουδιστή.

Το κερασάκι στην τούρτα: Η φίλη μου η Α. έχει κλείσει τραπέζι για το Σάββατο που έρχεται. Μετά το φιάσκο της δικής μας βραδιάς την πήραν τηλέφωνο και της είπαν ότι αν θέλει να ισχύσει η κράτησή της πρέπει να περάσει ένα απόγευμα από το μαγαζί και να προπληρώσει(!) το τραπέζι, γιατί, λέει, θέλουν να αποφύγουν τις ακυρώσεις τελευταίας στιγμής. Κερασάκι Νο 2: Συνάδελφος που πήρε προχθές για να κάνει κράτηση του είπαν ότι η τιμή πλέον είναι €45. Προφανώς η ποιότητα της εξυπηρέτησης τους φάνηκε εξαιρετική και είπαν να την τιμολογήσουν παραπάνω. Μπουζουκίλα!

Συντάκτης: Χαμένο Επεισόδιο

I told my friends not to worry

35 thoughts on “Μπουζουκίλα”

  1. Κρίμα που κύλησε έτσι η βραδιά… Στο «Άνοδος» πήγα κι εγώ το Δεκέμβρη, στη Φριτζήλα, κι ευτυχώς τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα, προφανώς λόγω του μικρότερου κοινού. Και το περίεργο είναι οτι παραήταν ευγενικοί οι του μαγαζιού: ήμασταν στο μπαρ κι επειδή όταν θα ξεκινούσε το πρόγραμμα υπήρχαν άδεια τραπέζια, περνά ο σερβιτόρος απ’ το μπαρ και λέει όποιος θέλει μπορεί να καθήσει! Οπότε σε τιμή μπαρ, καθόμασταν άνετα και αξιοπρεπώς!!! (εντάξει, δεν μας αναλογούσε σερβιτόρος, το ποτό το πέρναμε μόνοι απ’ το μπαρ, αλλά ποιος νοιάζεται;) Ελπίζω σε καλύτερες μέρες…εεε…βραδιές ήθελα να πω! 🙂

    Μου αρέσει!

  2. επίσης πολύ κρίμα που αυτές οι δυο και οι άλλες πρωτοψάλτη και αβανιτακη δε προτείνουν τίποτα πια και απλα βγαίνουν και τα λένε ! πήγα στην βισση , δεν αντέχω τον ρεμο αλλα τέλος παντων ήταν με πρόσκληση
    το θέαμα ήταν απίστευτα καλο! ήταν παράσταση
    ασήμαντα τραγούδια αλλα παράσταση
    όχι μπουζουκιλα

    Μου αρέσει!

  3. Πέρασα πρόσφατα μια ανάλογη κατάσταση με ένα κρατημένο τραπέζι που…χάθηκε ως δια μαγείας για τη δική μου παρέα αλλά και για άλλους 40 ανθρώπους. Και κάποια στιγμή μας είπαν περιχαρείς ότι μας βρήκαν τραπεζάκι πλάγια, όπου κοινώς θα βλέπαμε τα…οπίσθια της καλλιτέχνιδας. Φυσικά και έκανα φασαρία, φυσικά και φύγαμε. Υπεράριθμες μουσικές σκηνές (να τις κάνει ο Θεός), κάκιστη εξυπηρέτηση, ακριβώς όπως το είπες «μετρούν απλά ευρωκεφάλια» και ο καλλιτέχνης έρμαιο μιας τέτοιας κατάστασης για χ λόγους, με τα τραγούδια του να πέφτουν στο…κενό. Ξέρεις τι με εκνευρίζει περισσότερο? Ότι ακόμη και σε τέτοιες θολές μέρες που ζούμε κάποιοι έχουν το μυαλό τους-περισσότερο και απο παλιά- στην (άδεια) τσέπη του άλλου! Και η Τέχνη η κακόμοιρη άγεται και φέρεται…Καλοκαιράκι, ανοιχτές συναυλίες, και ευτυχία. Μόνο έτσι πλέον…

    Μου αρέσει!

  4. Το στενάχωρο της υπόθεσης είναι ότι θεωρώ πως δεν το αξίζουν οι δυο τους να εμφανίζονται σε ένα μαγαζί που κακοποιεί τον κόσμο. Και είναι κρίμα γιατί κατά τα άλλα το πρόγραμμα που έχουν φτιάξει είναι εξαιρετικό. Αλλά με τέτοιες συνθήκες δεν μπορείς να το ευχαριστηθείς. Και, ναι, kovovoltes, μόνο καλοκαιρινές συναυλίες πλέον 🙂

    Μου αρέσει!

  5. Μεσα στη σημερινη ,βαθεια μου λυπη, ηρθε και το αρθρο αυτο να με κανει κομματια.Κυριως γιατι λεει αληθειες.Οταν πριν 3 χρονια τα «μαζεψα» και πηγα στο χωριο,ηταν και επειδη ο επιχειρηματιας του «ζυγου» και ενω ειχα απαιτησει πολυ φτηνο εισιτηριο(8 ευρω) , εχοντας κατεβασει την αμοιβη μου στο επιπεδο απλου μουσικου, ληστευε τον κοσμο χρεωνοντας του νερα, ξηρους καρπους κλπ σε εξωφρενικες τιμες. Ειπα: Eγω μ’αυτους τελειωσα!
    Φετος, που η Χαρουλα θελησε να δουλεψουμε μαζι, ειχα τετοια χαρα, που ειπα ,μεσα!
    Μου μιλησαν κι αλλοι για απαραδεκτα παρατραγουδα.Το μονο που μπορω να κανω, ειναι να ξαναπαω στο χωριο, και θα το κανω αν δεν υπαρξει αλλαγη συμπεριφορας.Λυπαμαι για οσους ταλαιπωρηθηκαν, θαα πρεπει ομως να πω, πως για τις απαραδεκτες ουρες και τις καθυστερησεις ευθυνεται και η κακη συνηθεια να ερχονται στο μαγαζι τελευταια στιγμη ενω τους τονιζεται οτι πρεπει να βρισκονται εκει πριν τις 9:45 γιατι, αλλοιως, η κρατηση τους δεν ισχυει.Ευχαριστω για το χωρο και το χρονο, ευχομαι να μπορεσει να μπει μια ταξη.Δεν αντεχω να τραγουδω σε θυμωμενους ανθρωπους και να διαλυομαι ετσι, ενω θα επρεπε μονο χαρα να εχω γι αυτην την τοσο ομορφη συνεργασια με την Χαρουλα.Ευχαριστω και παλι.

    Μου αρέσει!

    1. Καταρχάς σας ευχαριστώ πάρα πολύ που απαντήσατε, γνωρίζοντας ότι η σημερινή ημέρα είναι ιδιαίτερα δύσκολη για εσάς λόγω της απώλειάς σας. Να σας πω εξαρχής ότι η πρώτη παράστασή σας που παρακολούθησα ήταν το «Μαγικό κουτί» και έκτοτε, όποτε το άντεχαν τα οικονομικά μου, σας ακολούθησα πιστά στο Μετρό, σε καλοκαιρινές συναυλίες κοκ (νομίζω ότι ο κατάλογος είναι αρκετά μακρύς). Θέλω να πω ότι, επειδή έχω μεγαλώσει με τα τραγούδια σας (στην δισκοθήκη μου τα cd σας καταλαμβάνουν ένα ολόκληρο ξεχωριστό ράφι), κάθε φορά που έρχομαι να σας παρακολουθήσω οι προσδοκίες μου είναι υψηλές – και η αλήθεια είναι πως, σε ό,τι αφορά το ερμηνευτικό κομμάτι, ισχύει αυτό που έγραψα και στο συγκεκριμένο κείμενο: » η Τάνια έχει μια από τις πιο συγκινητικές φωνές στην Ελλάδα». Η συνύπαρξη με την Χαρούλα μου είχε φανεί εξαρχής ό,τι καλύτερο θα μπορούσα να περιμένω φέτος – δυο από τις σπουδαιότερες τραγουδίστριες να ερμηνεύουν τα αγαπημένα μας κομμάτια μαζί στη σκηνή. Είναι κρίμα που το συγκεκριμένο μαγαζί δεν κατάφερε να φανεί αντάξιό σας – και είναι διπλό κρίμα γιατί το πρόγραμμα που φτιάξατε είναι εξαιρετικό. Αλλά να μην πάτε στο χωριό. Να μείνετε εδώ και να προσπαθήσετε να αλλάξετε έστω και λίγο την νοοτροπία που κυριαρχεί. Σας έχουμε ανάγκη.
      Σας ευχαριστώ και πάλι για τον χρόνο που αφιερώσατε.

      Μου αρέσει!

    2. Τανια μου υπαρχουν αλλα μαγαζια ΥΠΑΡΧΟΥΝ…εκτος απο τους συνεργατες σας επελεξε και τους χωρους ωστε να μη σε χασουμε…σε λατρευουμε εσενα και τη φωνη σου και τα τραγουδια σου.Δεν ηρθα φετος να σε δω λογω του χωρου που τραγουδουσατε.Ειχα παει τον περασμενο μηνα να δω την Ελεωνορα
      και την αδικουσε πολυ ο χωρος!!!που να ηξερα οτι μετα θα τραγουδουσε στον Σταυρο του νοτου
      Μη μας αφηνεις

      Μου αρέσει!

    3. Κα Τσανακλίδου όταν τα ¨μαζέψατε ¨και πήγατε στο χωριό στεναχωρήθηκα πολύ διότι δεν είχα προλάβει να σας δω ζωντανά.Φέτος μόλις έμαθα ότι θα ξαναεμφανιστείτε δεν έχασα την ευκαιρία και ήρθα στο Άνοδος. Είμαι κ εγώ από τις δυσαρεστημένες για τους γνωστούς πλέον λόγους. Η βραδιά ξεκίνησε στραβά άλλα μόλις βγήκατε στη σκηνή με τη θετική σας ενέργεια και το χαμόγελο να φωτίζει το πρόσωπό σας όταν τραγουδάγατε, έτσι μαγικά ταξίδεψα και εγώ στα τραγούδια σας ξεχνώντας κάθε πρόβλημα. Το κοινό σας όπως αποδεικνύει είναι μεγάλο και σας στηρίζει πάντα.Θα σας ακολουθήσουμε όπου πάτε αρκεί να έχει στόχο την πραγματική ψυχαγωγία (με σεβασμό στον καλλιτέχνη και τον άνθρωπο). Η φυγή δεν είναι λύση . Άλλωστε τη δύναμη την έχουν οι καλλιτέχνες με το κοινό τους και όχι οι μαγαζάτορες.
      Υ.Γ όταν τραγουδάτε και οι πιο θυμωμένες ψυχές μαλακώνουν, είστε βάλσαμο γι’αυτές.Θα ήθελα πολύ να σας ξαναδώ και ανυπομονώ για το νέο σας πρόγραμμα.

      Στην Άνοδο βέβαια δεν ξαναπάω για κανέναν αγαπημένο μου καλλιτέχνη.

      Μου αρέσει!

    4. Κυρία Τσανακλίδου, ειλικρινά λυπάμαι πολύ για όλο αυτό και νιώθω τρομερά άβολα να διαβάζω όλα αυτά τα σχόλια για τις δύο πιο αγαπημένες μου καλλιτέχνιδες! Είμαι κι εγώ μία από τις άκρως δυσαρεστημένες θαυμάστριές σας, που υπέστη την απίστευτη κατάσταση του anodos!
      Κρίμα και για τις δυό σας! Θα έπρεπε να το είχατε ψάξει περισσότερο με ποιους θα συνεργαστείτε! Άλλωστε, όλοι κρινόμαστε από τις επιλογές μας.
      Και φυσικά, ας μην ξεχνάμε, ότι «τα στερνά τιμούν τα πρώτα»!!!
      Με εκτίμηση
      Δήμητρα Θωμά

      Μου αρέσει!

    5. Τάνια μου, τουλάχιστον εσύ έχεις φιλότιμο και είναι κι αυτό μαζί με το ταλέντο σου και τη συνολική στάση ζωής σου που σε κάνει τόσο σημαντική για όλους εμάς που τρομάζουμε στην ιδέα ότι δεν θα ξανατραγουδήσεις. Απογοητεύθηκα κι εγώ,όταν έχοντας κλείσει τραπέζι, φθάσαμε με την παρέα μου στην ώρα μας τους μιλήσαμε δια ζώσης και τηλεφωνικά ότι ήμασταν απέξω αλλά η ουρά ήταν δυο τετράγωνα κάτω από την είσοδο του μαγαζιού. Μας είπαν να μην ανησυχούμε, όμως όταν επιτέλους μπήκαμε ανακαλύψαμε ότι είχαν δώσει το τραπέζι μας και μας γυρνούσαν γύρω – γύρω αγενείς ανευθυνουπεύθυνοι προσποιούμενοι ότι θα μας βρουν τραπέζι, μέχρι να υποκείψουμε, για να βάλουμε 50 ευρώ στην τσέπη της σερβιτόρας, για να πετάξει – όπως είδαμε – κάποιους άλλους φουκαράδες από τη θέση τους. Δεν καταδεχθήκαμε να σε ακούσουμε κάτω από τέτοιες συνθήκες και με τόσο άσχημη διάθεση. Ευτυχώς, σε ένα κοντινό μπαράκι, ο DJ έπαιζε τραγούδια σου και σε ακούσαμε από εκεί. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να σε εκθέτει έτσι ούτε να ληστεύει κι εσένα κι εμάς…

      Μου αρέσει!

  6. Με τον φίλο μου τον Γιώργο καθόμαστε μερικά βράδια και ακούμε τα cd της Τάνιας, κυρίως αυτά που έχουν μέσα και λαϊκά, και πίνουμε τσίπουρο και γελάμε πολύ και μερικές φορές κλαίμε κιόλας, αλλά κυρίως γελάμε γιατί όταν ακούμε αυτή τη φωνή σκεφτόμαστε ότι τελικά είναι ωραία η ζωή. Δεν μπορούν να το κάνουν πολλοί καλλιτέχνες αυτό, να σου δίνουν κουράγιο στα δύσκολα και όταν είσαι χαρούμενος πάλι μαζί τους να θες να τραγουδήσεις. Οπότε η αγάπη μου γι’ αυτήν είναι μεγάλη και ειλικρινής γιατί βασίζεται στην οικειότητα και την αίσθηση ότι κάπου γύρω μου στη μεγαλούπολη υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να μιλήσουν τη δική μου γλώσσα. Πήγα κι εγώ στην Άνοδο και μοιράζομαι τα ίδια συναισθήματα με το χαμένο επεισόδιο, θύμωσα πολύ με τους μπουζουκοιδιοκτήτες, λιγάκι και με την ίδια, όχι φυσικά για την ταλαιπωρία αλλά γιατί μετά από τόσα χρόνια αγάπης και συναυλιών ένιωσα ότι μας βιάζουν και τους δύο, κι εμένα και αυτήν. Από την άλλη ο θυμός με τους φίλους δεν κρατάει πολύ και στο κάτω κάτω αν δεν θυμώσεις μαζί τους, με ποιον θα θυμώσεις; Μικρό το κακό που έγινε το προηγούμενο Σάββατο, σε λίγο καιρό θα είμαστε πάλι όλοι μαζί κάπου αλλού και θα κλαίμε μαζί και θα γελάμε μαζί και θα λέμε πάλι πόσο ωραία είναι η ζωή 🙂

    Μου αρέσει!

  7. ενας απ τους λόγους ποτέ δε μπορέσα να δω με κάτι παραπάνω από μια απλή συμπάθεια αυτό που ονόμαζεται «έντεχνο», που ποτε δε μπήκε στην καρδιά μου, είναι και αυτός : η αποξένωση του καλλιτέχνη απ το κοινό του.Κάπου σε μια «υψηλή ονειρική περιοχή» είναι τα τραγούδια.Και καπού άλλού(στριμωγμένο σ ένα ακριβοπληρωμένο κομοδινο για 4) είναι το κοινό.

    Δε μπορώ να φανταστώ τον Αγγελάκα ή τον Κωνσταντίνο Βήτα να ανέχονται τέτοια περιβάλλοντα για το κοινό τους.Και τέτοιες τιμές.Και τέτοιου τύπου μπίζνες τελικά, γιατί γι αυτό μιλάμε.

    Αυτοί είναι οι καλλιτέχνες της καρδιάς μου(στην Ελλάδα), κι ότι η Τσανακλίδου αφ ενός απάντησε εδώ, και αφ ετέρου σηκώθηκε κι έφυγε για το «χωριό» την αναδεικνύει κι αυτήν σαν ένα ροκ άνθρωπο που εξακολουθεί κι έχει συνέπεια.Την συνέπεια που απαιτείται από κάποιον που ονομάζει τον εαυτό του καλλιτέχνη(εκτός του ότι τραγούδια σαν το «μη ζητάς ν αλλάξω» απλά δεν υπάρχουν).

    Μ άλλα λόγια καλή η φωνή της Αλέξιου κι αυτά που λέει(μερικές φορές) αλλά «δε μιλάνε για μένα.Δε λένε τίποτα για τη δική μου ζωή.»(morrisey)

    Μου αρέσει!

  8. Τανια,κ μονο που ειπες οτι το αρθρο λεει αληθειες ρισπεκτ.προσπαθησε κι εσυ κ ολοι οι αλλοι που βλεπουν τα παρατραγουδα απο τους επιχειρηματιες να αλλαξετε κατι για ολο αυτο.η φυγη δεν ειναι παντα η λυση..αλλα εσυ ξερεις καλυτερα..να σε προσεχεις ετσι κι αλλιως..

    Μου αρέσει!

  9. οχι να μην πάτε στο χωρίο !! να συνεχίσετε να τραγουδάτε για μας που μεγαλώσαμε με τα τραγούδια σας όπως εγώ κ ο γιώργος και άλλοι που έχουν επίπεδο και το μόνο που θέλουν να μπορούν να τα απόλαύσουν με ποιότητα, αντίστοιχη της μουσικής.είναι εφικτό!!

    Μου αρέσει!

  10. κ.Τσανακλίδου, εκτιμώ βαθύτατα το ότι δώσατε την απάντηση σας. Δείχνει το πόσο σέβεστε -άλλη μια φορά- το κοινό. Σαν αληθινή καλλιτέχνης που είστε, σέβομαι το γεγονός, ότι θέλετε να απομακρυνθείτε στο χωριό σας, απλά σας εκλιπαρώ σκεφτείτε κι εμάς που έχουμε ανάγκη να σας βλέπουμε στη σκηνή, που ονειρευόμαστε με την παρούσια σας και τις ερμηνείες σας. Υπάρχει τόση μοναξιά εκεί έξω, και με καλλιτέχνες σαν εσάς, ζεσταίνονται οι καρδιές μας. Με βαθειά εκτίμηση, Χρήστος!

    Μου αρέσει!

  11. Η αληθεια οτι ειναι οτι ειχα παρακολουθησει την Ζουγαλενη τον Ιανουαριο στο συγκεκριμενο μαγαζι και η κατασταση ηταν ιδια αλλα το θεωρησα μια ατυχη στιγμη και ειναι κριμα αν συμβαινει αυτη η κατασταση με τετοια ονοματα…ειχα παει κι εγω στο απεναντι μαγαζι με την Βισση και το περιβαλλον ηταν πεντακαθαρο χωρις τσιγαριλες και στριμωγμα και η εξυπηρετηση αψογη..μηπως να ανταλαξουν μαγαζια?χαχα…
    Το οτι απαντησε η Κ.Τσανακλιδου αποδεικνυει το ποσο σεβασμο δειχνει στο κοινο..κ.Τσανακλιδου μην τα παρατησετε σε τετοιες εποχες καλλιτεχνες σας κι εσας πρεπει να βγαινουν μπροστα να μαχονται και να ειναι πιο ενεργοι απο ποτε..σας χρειαζομαστε..μην εγκαταλειψετε.

    Μου αρέσει!

  12. Για ποιο λογο συγκρινετε την Ανοδο με το Pantheon?
    Εκεινο ειναι θεατρο με θεατρικες θεσεις και απαγορευεται το καπνισμα..το Ανοδος ειναι κανονικο μαγαζι με τραπεζια.

    Μου αρέσει!

  13. Νικολετα μου,δεν συγκρινω τα μαγαζια.Λεμε οτι η π.χ η Βισση που θεωρειται αντιπροσωπος του ελαφριου τραγουδιου τραγουδαει σε ενα πεντακαθαρο περιβαλλον και οτι οι Καλλιτεχνες οπως Αλεξιου-Τσανακλιδου ειναι απαραδεκτο να εμφανιζονται σε τετοιο περιβαλλον..γιατι μην μου πεις οτι 2 τεραστιες καλλιτεχνιδες δεν μπορουσαν να βρουν αλλον καλυτερο χωρο,sorry κι ολας.

    Μου αρέσει!

  14. Υπάρχουν πάντα και άλλες επιλογές. και από πλευράς καλλιτέχνη και από πλευράς κοινού. Ο μαγαζάτορας δεν θα αλλάξει βιολί, αν δεν σταματησουν οι καλλιτέχνες να εμφανίζονται σε αυτά τα κρεοπωλεία, αλλά και το κοινό να πηγαίνει.
    Αυτός ειναι ο βασικός λόγος που έκοψα εδώ και πολλά χρόνια να πηγαίνω σε τέτοια μέρη. Γιατί δεν υπάρχει πια μυσταγωγία, μόνο εκνευρισμός και κακομεταχείριση. Προτιμώ να ακούω τα τραγούδια σπίτι μου ή να τα τραγουδάμε με παρεάκια στις παραλίες.

    Ελπίζω πως αν όλοι σας σταματήσετε να πηγαίνετε και να πληρώνετε για να σας βιάσουν, η κατάσταση θα αλλάξει. Γιατι, κακά τα ψέματα money makes the world go round.

    Κατά τα λοιπά, δράττομαι της ευκαιρίας να δώσω μια μικρή συμβουλή στην κ. Αλεξίου: να διαφυλάξει την υστεροφημία της, σταματώντας να εμφανίζεται ζωντανά 🙂

    Μου αρέσει!

    1. Να ξέρεις πάντως ότι κάποιες στιγμές η φωνή της Αλεξίου φτάνει στο Θεό, όπως παλιά. Και μόνο γι’ αυτές τις στιγμές αξίζει και πρέπει να τραγουδάει, άσε που έτσι κι αλλιώς θα κάνει ό,τι γουστάρει γιατί δεν έχει να αποδείξει τίποτα 🙂

      Μου αρέσει!

  15. Ακολουθεί σεντόνι, ζητώ συγνώμη προκαταβολικά.

    Στο Anodos πήγα φέτος για πρώτη φορά να παρακολουθήσω το Σωκράτη Μάλαμα. Όταν έκανα την κράτησή μου για 2 άτομα με ενημέρωσαν ότι δεν υπάρχουν τραπέζια για 2 άτομα αλλά για 4 κατ’ ελάχιστο οπότε αν επιθυμούσα θα καθόμουν παρέα με άλλους 2 αγνώστους. Δέχτηκα γιατί δεν ήθελα να χάσω την ευκαιρία να δω έναν πολύ αγαπημένο καλλιτέχνη.

    Φτάσαμε στην ώρα μας (μιάμιση ώρα πριν την έναρξη του προγράμματος) και τοποθετηθήκαμε στον πλαϊνό εξώστη σε ένα τραπέζι τεσσάρων ατόμων (άδειο όταν φτάσαμε) με τις 2 θέσεις πλάτη στη σκηνή, κολλημένο από τη μια πλευρά σε τοίχο και από την άλλη δίπλα σε διάδρομο που επιτρέπει να περνάει ένας ένας τη φορά αν έχει αναλογίες μοντέλου (όλοι οι διάδρομοι του μαγαζιού είναι έτσι). Εδώ να σημειώσω ότι τα καθίσματα είναι κολλημένα μεταξύ τους και απευθύνονται φυσικά σε οπίσθια μοντέλου. Τα καθίσματα των διπλανών τραπεζιών όπως είναι αναμενόμενο εφάπτονται και δεν υπάρχει περιθώριο μετακίνησης εκατοστού. Ακριβώς μετά το διάδρομο και ένα σκαλί χαμηλότερα υπάρχει ένα τραπέζι για 6 άτομα. Όπως αντιλαμβανόμαστε λίγο αργότερα αυτό το τραπέζι και οι 2 θέσεις στο δικό μας προορίζονται για μια παρέα 8 ατόμων!!! Η μισή παρέα καταφθάνει και κάθεται και φυσικά το 6άρι τραπέζι γεμίζει με μόνο τα 4 άτομα, για να καθίσουν 6 θα πρέπει να παστωθούν σαν σαρδέλες (και οι μισές να κοιτάζουν την έξοδο και όχι τη σκηνή φυσικά). Όπως ήταν αναμενόμενο έγιναν παράπονα και η παρέα μεταφέρθηκε σε μεγαλύτερο τραπέζι με καλή ορατότητα από όλους και αυτό γιατί υπήρχαν αρκετά τραπέζια άδεια ακόμη και μετά την έναρξη του προγράμματος. Υποθέτω ότι αν υπήρχε πληρότητα κάτι τέτοιο δεν θα γινόταν. Για καλή μας τύχη λοιπόν καθίσαμε οι 2 μας σε τραπέζι 4 ατόμων (λέμε τώρα) και για να βλέπω εγώ έκατσα επάνω στο τραπέζι!

    Το πρόγραμμα ήταν εξαιρετικό αλλά αν ήξερα την αντιμετώπιση του μαγαζιού ίσως να το απέφευγα.

    Επίσκεψη νούμερο 2 στο πρόγραμμα του λατρευτού Κωστή Μαραβέγια, στην πρεμιέρα. Λόγω διαφοράς όγκου κοινού ήλπιζα ότι θα έχουμε καλύτερο τραπέζι όπως και έγινε. Αυτή τη φορά γέμισε σχεδόν μόνο το κάτω επίπεδο και το τραπέζι μας (4 ατόμων) ήταν αρκετά κοντά στη σκηνή λίγο πιο άνετο από αυτά του εξώστη, παρόλα αυτά οι 2 θέσεις και πάλι δεν είχαν καλή ορατότητα.

    Επίσκεψη νούμερο 3 προχτές το Σάββατο 22/2 για την παράσταση Χαρούλας-Τάνιας (εδώ θα μου πεις, το δις εξαμαρτείν… αλλά έχε χάρη που για την Τάνια κάνω θυσίες και δε ρισκάρω να μην τη δω όπου και αν εμφανίζεται). Κάνω τηλεφωνική κράτηση για 6 άτομα και όταν καλώ για επιβεβαίωση με ενημερώνουν ότι η ώρα προσέλευσης από 9.30 έχει γίνει 9 και ότι υπάρχει μια νέα «δυνατότητα» επιλογής τραπεζιού με προκαταβολή του ποσού (με επίσκεψη στο μαγαζί καθημερινά και ώρες 1-7 αν θυμάμαι καλά). Φυσικά δεν είμαι διατεθειμένη να χρησιμοποιήσω αυτή τη φοβερή δυνατότητα και ευελπιστώ στην καλή μου τύχη για αξιοπρεπές τραπέζι!
    Επίσης με ενημέρωσαν ότι η τιμή της φιάλης είναι 140/4 άτομα αλλά ανεβαίνει στα 160 αν πρόκειται για πρώτο τραπέζι πίστα…

    Φτάνει το Σάββατο και 9 παρά 5 είμαστε έξω από το μαγαζί (οι 3 πρώτοι της παρέας) μαζί με αρκετούς άλλους υποψήφιους ταλαίπωρους. Η πόρτα είναι ακόμη κλειστή και ανοίγει 15 λεπτά περίπου αργότερα και αφού η ουρά έχει φυσικά μεγαλώσει αρκετά. Αρχίζουμε να μπαίνουμε σιγά σιγά, λέμε το όνομα της κράτησης και μας παραλαμβάνει μια κυρία με μεγάλη φούρια και ύφος γκεστάπο και μας ανεβάζει στο πρώτο επίπεδο όπου μας παραλαμβάνει έτερος μετρ για να μας τοποθετήσει στο τελευταίο επίπεδο εξώστη σε ένα ψηλό τραπέζι-σταντ με 4 καρέκλες-σκαμπό (το τραπέζι χωράει κανονικά μέχρι 3 άτομα). Όταν λέμε ότι θα είμαστε 6 συνολικά ο σερβιτόρος μας φέρνει σταδιακά ένα ακόμη σκαμπό με πλάτη και ένα χωρίς. Φυσικά του ζητάω να το αλλάξει και το κάνει χωρίς αντίρρηση.

    Εδώ θα πρέπει να πω ότι όλοι γύρω μας είναι δυσαρεστημένοι με το τραπέζι τους είτε γιατί δεν τους χωράει είτε γιατί δεν έχει ορατότητα είτε και για τα δύο. Η συμπεριφορά του μετρ προς εμάς και όλους όσους παρατηρήσαμε ήταν εντελώς αντιεπαγγελματική και αγενής. Δε θα μπω στη διαδικασία να σχολιάσω την καθυστέρηση στις παραγγελίες,είναι το λιγότερο.

    Θα αναφέρω μερικά ακόμα φάουλ του μαγαζιού. Ένα θέμα ως προς την ασφάλεια των πελατών είναι η έλλειψη προστατευτικού κάγκελου στο τελευταίο επίπεδο σε ύψος ελάχιστο με αυτό του τραπεζιού (το ύψος ήταν ίδιο με αυτό των χαμηλότερων επιπέδων που φιλοξενούσαν κανονικά τραπέζια και όχι σταντ με σκαμπό). Φυσικά υπήρχε κίνδυνος να πέσει κάποιος ή κάποιο μπουκάλι, ποτήρι κλπ στο κεφάλι των από κάτω!

    Τα ποτά θεωρώ με τη μικρή μου πείρα ότι ήταν πειραγμένα, όλοι γυρίσαμε σπίτι μας με πονοκέφαλο που συνεχίστηκε και το επόμενο πρωί.

    Και τέλος ο λογαριασμός. Πήραμε ένα μπουκάλι βότκα και ένα μπουκάλι κρασί, 2 κανάτες λεμονάδα και 2 πιατάκια φιστίκια (τα δεύτερα μετά από παράκληση). Στην προηγούμενη επίσκεψή μου είχαμε αντίστοιχη παραγγελία και μας έφεραν 1 πιάτο φιστίκια και 1 πιάτο φρούτα και 2-3 χυμούς και πληρώσαμε την ελάχιστη χρέωση όπως περιμέναμε, ενώ γενικά υπήρχε καλή εξυπηρέτηση (φαντάζομαι λόγω μειωμένης προσέλευσης). Αυτή τη φορά όταν μας έφεραν την απόδειξη είχαν χρεώσει το δεύτερο πιάτο φιστίκια και το δεύτερο χυμό από 5 και 10 ευρώ αντίστοιχα!!! Όταν το επισημάναμε ο σερβιτόρος μας είπε να πληρώσουμε ότι νομίζουμε!!!

    Το μόνο θετικό ήταν ότι το πρόγραμμα ξεκίνησε 10.30 ακριβώς όπως δηλώνει το site του Anodos (ευχάριστη έκπληξη μετά από όλη την αρνητική διάθεση που μας δημιουργήθηκε). Η παράσταση ήταν εξαιρετική αλλά τελείωσε λίγο νωρίς, στις 2 και δεν ακολούθησε καν encore παρά το χειροκρότημα).

    Διάβασα πιο πάνω την άποψη της κας Τσανακλίδου την οποία σέβομαι και εκτιμώ όχι μόνο σαν καλλιτέχνη. Η λύση κα Τσανακλίδου δεν είναι να πάτε στο Πήλιο, σας θέλουμε εδώ. Ευτυχώς η φωνή σας και το κέφι όσα χρόνια σας παρακολουθώ δεν έχουν αλλάξει στο παραμικρό και για όσο ακόμη εσείς απολαμβάνετε να τραγουδάτε μπροστά μας, παρακαλώ να το κάνετε. Είναι στο χέρι σας όμως να επιλέγετε τους χώρους που εμφανίζεστε και όταν κάτι σας ενοχλεί να αντιδράτε. Είναι το λιγότερο που μπορείτε να κάνετε απέναντι στο κοινό που έρχεται να σας παρακολουθήσει.

    Διάβασα κάπου ένα σχόλιο για αύξηση τιμών στη φιάλη και μπήκα στο site του άνοδος να το ελέγξω γιατί μου φάνηκε απαράδεκτο. Και όντως οι τιμές είναι σε δύο κατηγορίες πλέον, πλατεία οι ανεβασμένες και θεωρείο (και όχι θεωρίο όπως αναγραφεται στο site!!!) οι παλιές τιμές.

    Όποιος λοιπόν έχει διάθεση να τον «ληστέψουν», να εκνευριστεί και να φύγει με πονοκέφαλο ας κλείσει τραπέζι στο Άνοδος…

    Μου αρέσει!

  16. Εμπειρία περασμένης Παρασκεύης: Τραπέζι για 10, 35€ το άτομο, εκτός κ αν θες μια απο τις 3 πρώτες σειρές που πάει κάτι παραπάνω..Πέρνα να διαλέξεις τραπέζι σου λέει, μη στηθείς και περιμένεις κ μιας που θα έρθεις σκάσε κ τα 350€ για 2, 5 μπουκάλια ποτό. Πληρώνω το τραπέζι που τελικά θα πρέπει να πάει στον πάνω όροφο αφού όλο το ‘ισόγειο’ πάει αυτό το κάτι παραπάνω (που απτο τηλέφωνο ήταν μόνο οι 3 πρώτες σειρές). Φτάνουμε, καθόμαστε όντως 10 άνθρωποι σε τραπεζάκι κομοδίνο (δεν ενδύκνειται για κλειστοφοβικούς κτλ αν απο πίσω είναι τοίχος αφού ο διπλανός σου καταλήγει πάνω σου για να κοιτάει σκηνή). Λες 5-6-10 φορές χαλάλι στις φωνές που ακούω, πίνεις το άθλιο κρασί που σου κάνει το στόμα τσαρούχι, και φεύγοντας σου σκάει ο αγαπημένος σερβιτόρος (που η αλήθεια είναι ήταν συνέχεια κοντά) και σου λέει οτι η φιάλη που πλήρωσες κάλυπτε μόνο τα φυστίκια, άρα τα 3 συνοδευτικά αναψυκτικά πάνε extra 15€. Όταν τα έφερνε είχε ξεχάσει να το πει… απόδειξη πήρα πάντως, γιατί τη ζήτησα. Κατά τ’άλλα…χαλάλι στις φωνές που άκουσα κ μόνο..!

    Μου αρέσει!

  17. Πήγαμε πριν δύο σαββατοκύριακα. Όταν κλείσαμε το τραπέζι ήμουν σίγουρη ότι θα θυμόμουν αυτήν την βραδιά λόγω της Τάνιας Τσανακλίδου. Κάθε φορά που την έχω παρακολουθήσει ζωντανά είτε σε κάποιο μαγαζί είτε σε συναυλία μου έχει μείνει αξέχαστη. Και αυτήν την φορά θα είχαμε την τύχη να την παρακολουθήσουμε μαζί με την Χαρούλα Αλεξίου. Δυστυχώς όμως η συγκεκριμένη βραδιά θα μου μείνει αξέχαστη για την απαράδεκτη εξυπηρέτηση, την χρέωση 5 ευρώ για μία κοκα κόλα 250ml, για το ότι η απάντηση στο «μπορώ να δω τον υπεύθυνο» ήταν «να πάτε να τον βρείτε. Είναι ή στο φουαγιέ ή κάπου στους διαδρόμους»,για την επιπλέον χρέωση για αναψυκτικά που ποτέ δεν παραγγείλαμε και ποτέ δεν μας έφεραν αλλά επειδή τα είχαν χρεώσει εμείς θα έπρεπε να τα πληρώσουμε χωρίς διαμαρτιρίες, για το γεγονός ότι ο μετρ δεν ήξερε αν χρεώνονται τα πρώτα αναψυκτικά η όχι, για το ότι αν η παρέα σου έφευγε νωρίτερα σου έφερναν στον τραπέζι σου με το έτσι θέλω άσχετο κόσμο.
    Κάπου εδώ θέλω να ευχαριστήσω και τις κοπέλες που καθόντουσαν στο κάτω από εμάς διάζωμα και που σε κάθε τραγούδι που δεν τους άρεσε θεωρούσαν ότι μπορούν να το διακωμωδούν δυνατά. Έτσι καταφέραμε να μάθουμε στο «παπάκι» ότι η μία από αυτές δεν τρώει «κουνελάκι» στιφάδο και στο «μαμα γερνάω» είχαμε την απίστευτη ευτυχία να ακούμε τα κακαρίσματα τους για τον αστείο αυτό στοίχο «…ωραία νέα και ατυχής».

    Μου αρέσει!

  18. …εγω να ρωτήσω αν το μαγαζί έχει ενημερωθεί για όλες τις παραπάνω αναρτήσεις…αλλα, καλύτερα αν έχει εισπράξει παράπονα και αγανάκτηση απο τους θαμώνες?!… γιατί να δεχόμαστε να πληρώνουμε το αναψυκτικό ή το νερό-ακόμα χειρότερα- 5 ΕΥΡΩ?! … γιατί δεν αντιδράμε, στο ότι μας τσουβαλιάζουν και μας στριμώχνουν σαν πρόβατα που τα πάνε για σφαγή?! …μήπως αν μιλούσαμε όλοι… όχι 5 ή 10 άτομα απο τα χιλιάδες που πέρασαν και θα περάσουν..αλλα, όλοι !.. θα υπήρχε κάποιο αποτέλεσμα…?! Θα ταρακουνιώντουσαν λίγο αυτοι οι…»κύριοι»?! Ειναι πασιφανές, οτι εκμεταλλεύονται το γεγονός, οτι δεν μπορεις να κάνεις αλλιως, παρα να πας στο «μαγαζι» τους (ο Θεός να το κάνει)… απο τη μεγάλη σου ανάγκη, να απολαύσεις τις συγκεκριμένες Κυρίες. Φιλικά, το επόμενο υποψιασμένο θύμα.

    Μου αρέσει!

    1. Το μαγαζί γνωρίζει ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ τί συμβαίνει! Κάθε βράδυ πριν & μετά το πρόγραμμα βλέπεις αγανακτισμένους θαμώνες να μαλώνουν με αγενείς -σε κάποιες περιπτώσεις- σερβιτόρους! Είτε γιατί είχαν κάνει λάθος με την κράτηση, είτε γιατί απαξίωναν όσους ζητούσαν τον υπεύθυνο στέλνοντάς τους να τον βρουν μόνοι τους (ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΕΣ), είτε γιατί χρέωναν πολλά για τόνικ, κόκα κόλα, χυμούς, κλπ., είτε γιατί στην τηλεφωνική κράτηση έδιναν άλλες τιμές από τις πραγματικές, είτε γιατί στοίβαζαν 10 άτομα σε τραπέζι για 6, είτε…, είτε…,είτε…! Ειλικρινά το πρόγραμμα το έχω αγαπήσει, έχω πάει ήδη τέσσερις φορές, οι δύο κυρίες & η ορχήστρα που τις συνοδεύει είναι υπέροχοι, αλλά το Σάββατο είπα τέλος!! Αν είναι δυνατόν να χρεώνουν 160 ευρώ το μπουκάλι & 5 ευρώ για κάθε αναψυκτικό ή χυμό που θα παραγγείλει κανείς (όποιος πάει ας φροντίσει να τα έχει προμηθευτεί ήδη από κάποιο σούπερ μάρκετ ή περίπτερο) ΣΕ ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΑΡ ΜΕ ΤΡΑΓΙΚΗ ΟΡΑΤΟΤΗΤΑ ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ & ΗΧΟ ΛΕΣ ΚΙ ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΠΗΓΑΔΙ! Όχι ότι δικαιολογούνται αυτές οι τιμές για το υπόλοιπο μαγαζί, αλλά ειδικά εκεί είναι καθαρή ληστεία!

      Τάνια μου να’σαι πάντα καλά που μπήκες στον κόπο ν’ ασχολήθεις!!!! Ελπίζω ν’αλλάξει κάτι, αν πάλι όλα παραμείνουν τα ίδια, είμαστε μαζί σου ό,τι & αν αποφασίσεις!

      Μου αρέσει!

  19. Οτι αναφερεται στα παραπάνω σχολια, ειναι αληθες και ακριβες.
    Μου κανει εντυπωση αν οι καλλιτεχνες το αγνοουν, θα επρεπε να ειναι ενημεροι , ειναι και η περιποίηση του πελάτη μέσα στο σύνολο της δουλειάς τους.Οταν δουλευεις σε φουρνο, δεν σε αφορα μονο το ψωμι να ειναι φρεσκο & ευγεστο αλλά και τα ραφια καθαρα, και οι υπάλληλι ευγενεις.
    Τα ιδια ακριβως με τις χρεωσεις γινονταν και στο μαγαζι που εμφανιζόσασταν κα. Τσανακλίδου στην Πλάκα πριν 3 χρόνια. Επιπλέον οι ξηροί καρποί , επιπλεόν τα ανψυκτικά , ξεγελάγαν το κοσμο με το εισητηριο των 20,00 ευρώ χωρις να ενημερώνουν ότι δεν εκπίπτει στην χρεωση φιάλης που την πληρωνες κανονικότατα, στις 0200 το πρωι και ετρεχες στα ΑΤΜ να μην γελοιοποιηθεις.
    Εγω από τοτε αποφασισα να σας ακουω μονο σε συναυλιες, και στο σπίτι μου γιατι ειναι απαραδεκτο να επιβαρυνόμαστε 140 & 160 ευρώ με τετοιες συμπεριφορες , οταν οι Ελληνες πια αμοιμόβαστε συμβολικά , με εναντι και όποτε αποφασίζουν οι εκάστοτε εργοδότες.
    Και να υπάρχει το άλλοθι» δεν σε υποχρεωνει κανεις να πάς»…
    Δεν εχουν καταλάβει οτι η δυναμη ειναι στα χερια μας, και οι επιχειρηματιες και οι καλλιτεχνες.
    Δεν αλλαζει τιποτα για τον θαυμασμο και τη αφοσιωση μου σε εσας, αλλα ευχαριστώ δεν θα σας ακολουθησω!!!!

    Μου αρέσει!

  20. «Συνάδελφος που πήρε προχθές για να κάνει κράτηση του είπαν ότι η τιμή πλέον είναι €45. Προφανώς η ποιότητα της εξυπηρέτησης τους φάνηκε εξαιρετική και είπαν να την τιμολογήσουν παραπάνω. »

    Λαθος! Προφανως θελουν να προεξοφλησουν την Αναπυξη που ….εεεερχεται.

    Ευτυχως που απο μικρος ακουω συνηθως Pink Floyd και Jazz rock.

    Πέθανε ο Πάκο ντε Λουθία
    Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014 10:59 UPD:11:12
    REUTERS/DANI CARDONA

    Πέθανε σε ηλικία 66 ετών, στο Μεξικό, ο ισπανός μετρ του φλαμένκο Πάκο ντε Λουθία, όπως ανακοίνωσε η δημοτική αρχή της γενέτειράς του, της πόλης Αλχεθίρας στη νότια Ισπανία.

    Σύμφωνα με την ανακοίνωση της δημοτικής αρχής, ο δεξιοτέχνης κιθαρίστας και συνθέτης πέθανε από έμφραγμα του μυοκαρδίου.

    Μου αρέσει!

  21. κα Τσανακλίδου, καλησπέρα σας.

    Μου προξενεί (θετική εντύπωση) που απαντήσατε. Είμαι 38 χρονών και με τα τραγούδια σας έχω μεγαλώσει αλλά το «Μαμά Γερνάω» και «Το πάτωμα» είναι δύο από τα τραγούδια που με έχουν συγκλονίσει. Ως εκ τούτου κυριολεκτικά από την πρώτη στιγμή που διάβασα ότι επρόκειτο να τραγουδήσετε με την κα Αλεξίου, έστειλα e-mail στο εν λόγω μαγαζί (ο Θεός να το κάνει!), έκλεισα τραπέζι για τέσσερα (4) άτομα. Τις επόμενες ημέρες μου έστειλαν εκ νέου e-mail και επανεπιβεβαίωσα την κράτηση και μέσω e-mail και μέσω sms (τα έχω κρατήσει όλα). Στο εν λόγω κατάστημα εργάζεται και ένα γνωστό μας παλλικάρι και δε ντρέπομαι να ομολογήσω, ότι είχαμε ζητήσει να μας βρει ένα τραπέζι όπου θα μπορούσαμε να σας απολαύσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο. Να επισημάνω, ότι σπανίως βγαίνουμε τόσο αργά το βράδυ διότι πριν από δύο (2) χρόνια καταφέραμε να αποκτήσουμε ένα παιδάκι – οπότε καθίσταται δύσκολη η βραδυνή έξοδος. Το αποτέλεσμα ? Το τραπέζι που είχαν κλείσει για εμάς, ο μετρ εν ονόματι Νίκος, είχε αποφασίσει να το δώσει σε άλλους – και όχι, δεν είχε να κάνει με την ώρα προσέλευσης διότι η παρέα που καθόταν στο τραπέζι που μας υπέδειξε εισήλθε στο χώρο μαζί με εμάς. Μας πρότεινε ο εν λόγω κύριος ένα τραπέζι όπου στην κυριολεξία είχαμε στο πρόσωπό μας τα πόδια άλλων θαμώνων (ήταν σε ψηλότερο επίπεδο) και όπως ήταν αναμενόμενο αποφασίσαμε να φύγουμε. Δεν παρουσιάστηκε κανείς από τους υπευθύνους να ζητήσει συγγνώμη ούτε και να προτείνει κάποια άλλη λύση. κα Τσανακλίδου, με όλο το σεβασμό που τρέφω για το έργο σας, θεωρώ ότι έχετε ευθύνη για την επιλογή του χώρου, θεωρώ ότι θα έπρεπε να έχετε βρει ένα μαγαζί που να τιμάει εσάς και τους ανθρώπους που σας παρακολουθούν όλα αυτά τα χρόνια, ένα μαγαζί που δε θα κάνει αρπαχτή εις βάρος μας. Δε σας κουνάω το δάχτυλο όμως ναι, αισθάνομαι θυμωμένη, ακυρωμένη και απογοητευμένη. Ειλικρινά δεν ήθελα να παρακολουθήσω καμία παράσταση τόσο όσο τη δική σας…Θα αρκεστώ λοιπόν στα cd σας, στις συνεντεύξεις σας, στις θεατρικές σας παραστάσεις και γενικώς όπου αισθάνομαι ότι μπορώ να σας θαυμάσω ως καλλιτέχνιδα. Αν του χρόνου αποφασίσετε να παρουσιάσετε σε άλλο μαγαζί του χώρου τη δουλειά σας να είστε σίγουρη ότι θα είμαι…αρκεί να αισθανθώ, ότι με σέβονται και ότι εκτιμούν τα χρήματα, τα οποία κερδίζω με πολύ κόπο…

    Μου αρέσει!

  22. Προσπαθώντας να βρείτε το δίκιο σας, χρησιμοποιείτε ένα τίτλο απαξιωτικό για μαγαζιά και καλλιτέχνες που αν μη τι άλλο βγάλανε και πέντε ονόματα. Ας μνημονεύσουμε μόνο έναν Τσιτσάνη ή έναν Χιώτη. Πώς θα έμοιαζε άραγε, αν έγραφε κάποιος πως τα κανονικά μπουζουκομάγαζα είχανε πάντοτε πολύ καλύτερο σέρβις σε σχέση με τη στριμόχωρη ποιητικίλα του έντεχνου; Για αυτά που συναντάτε στην αγαπημένη σας μουσική, δεν σας φταίει πάλι ένας άλλος χώρος. Και κάτι που σκέφτομαι με αφορμή την απάντηση της κας Τσανακλίδου. Λέει «δεν αντέχω να τραγουδάω σε θυμωμένους ανθρώπους». Μα κυρία Τσανακλίδου υπό κανονικές συνθήκες, τραγουδάω στην Αθήνα σημαίνει ακριβώς αυτό: ότι τραγουδάω σε θυμωμένους ανθρώπους. Σε άνεργους, σε υποαπασχολούμενους, σε διαλυμένους ανθρώπους (εκτός αν το έντεχνο εξαιρέθηκε από την κρίση). Όλοι εμείς λοιπόν οι «θυμωμένοι άνθρωποι» τον καλλιτέχνη που αγαπάμε τον θέλουμε εδώ αυτή την εποχή. Παρόντα. Και με τους δικούς μας όρους. Όχι με τους όρους του επιχειρηματία. Αυτά, και όλα ειπωμένα με συμπάθεια.

    Μου αρέσει!

  23. Τυχαία και με γακάλο ενδιαφέρον διάβαση σήμερα το άρθρο σας και πρώτον αισθάνομαι ότι δικαιώσατε όλο αυτόν τον κόσμο που είδα να ταλαιπωρείται ένα Σάββατο πριν ένα μήνα, μαζί και εμάς που από τις 9,30 είπιαμε νερό στις 11,30! Αλλά αυτό ήταν το λιγότερο καθώς ο κόσμος έφευγε γιατί είχαν δώσει αλλού το τραπέζι του, ή γιατί δεν χώραγε κλπ. Η αλήθεια είναι ότι επειδή απέχω συνειδητά από αυτά τα μαγαζιά μετά θύμωσα με τον εαυτό μου και όπως μου είπε και ο άντρας μου «οι αγαπημένες σου θα έπρεπε να έχουν λόγο σε όλα αυτά» αλλιώς είναι μια από τα ίδια. Εγώ λάτρης της Τάνιας κυρίως δεν το δέχομαι ότι είναι βολεμένη απλά αναγνωρίζω ότι έκανε λάθος επιλογή χώρου – από τις Μηλιές ΄που την περιμέναμε με τόση προσμονή έπρεπε να καταλήξει σε άλλο χώρο όπου μέσα στην σκληρή εποχή μας ο πελάτης να νιώθει τουλάχιστον λίγο σεβασμό για τα λεφτά που θα δώσει με δυσκολία για να δει τις αγαπημένες του. Αλλιώς ο κόσμος επειδή είναι πολύ θυμωμένος θα γυρίσει πλέον την πλάτη σε όποιον θεωρεί ότι τον υποτιμά και ας τον αγαπά πολύ κα Τσανακλίδου.
    Επίσης να πω ότι και εγώ εκτιμώ την Αλεξίου ως φωνάρα κλπ αλλά δυστυχώς η φωνή της δεν ήταν στα καλύτερά της για να το πω ευγενικά. Αυτά….

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s