Come as you are

linke-autobus
Πριν σε γνωρίσω περνούσα μάλλον πάλι εφηβική κατάθλιψη, με κύριο σύμπτωμα γιατιαυτοκτονησεςcurtαειμωρηγαμιολαcortneyτοεφαγεςτοπαιδι. Ξεκίνησε τυχαία σε ένα πάρτι που ενώ όλα πήγαιναν σύμφωνα με το σχέδιο, δηλαδή ουίσκι, λίκνισμα, εμετός στην τουαλέτα, ξαφνικά ο dj αποφάσισε να παίξει το come as you are κι εγώ ξαφνικά είδα τον κόσμο να χάνεται, που δεν ήρθες τελικά και οι επόμενοι δεν ήταν σαν κι εσένα. Συμβαίνουν αυτά βεβαια όταν πας γυρεύοντας και στα μασκέ πάρτυ ντύνεσαι εργένης. Όπως μπήκες θα βγεις.

Τον προηγούμενο μήνα παρακολουθούσα ειδήσεις με διπλάσια ένταση και προσοχή, είχα φτάσει στο σημείο να ανοίξω και τηλεόραση, είδα την Τρέμη να χαριεντίζεται με τον Πρετεντέρη μπροστά στο ενδεχόμενο πτώχευσης, είδα στο βλέμμα τους την άγρια χαρά τους – όχι δεν είναι μόνο σκυλιά των αφεντικών τους, είναι οι γλύφτες συμμαθητές που περνούσαν την τάξη με χαφιεδισμούς, έτσι κάνουν και στη ζωή τους σκέφτομαι.
Τα βράδια που κοιμόμαστε αγκαλιά ξεχνάω τι συμβαίνει στον κόσμο, θα ορκιζόμουν ότι στο δέρμα σου δεν έχει φτάσει ποτέ το καυσαέριο της πόλης, αλλά ύστερα αρχίζεις να παραμιλάς στον ύπνο σου για ένα παιδί που σκοτώθηκε επειδή ο κόσμος φύσηξε βίαια πάνω του τα καυσαέριά του και ξυπνάω θυμωμένος. Το πρωί έχει μείνει μόνο ο ιδρώτας στα σεντόνια και το μουδιασμένο χέρι μου κάτω από τον λαιμό σου.
Προχθές που με πήγες βόλτα στη Σαρωνίδα και καθίσαμε στο παγκάκι που πέρασες τα καλοκαίρια της εφηβείας σου έβλεπα κάτω τη θάλασσα και τα φώτα απέναντι στην Αίγινα, σκεφτόμουν πως είναι ευτυχία να μπορείς να πιεις μια γουλιά μπύρα κοιτώντας από απόσταση το σημείο που ενώνονται τα δύο απέραντα γαλάζια και να κρατάς στην αγκαλιά σου το κορμί που το βράδυ θα γίνει δικό σου – ύστερα άρχισαν να περνούν από μπροστά μου σαν αλλεπάλληλα τρέιλερ οι εικόνες όσων ξεβράζει το κύμα στις ακτές και θύμωσα πάλι με όλα τα γαλάζια, απέραντα και μη, γιατί τι να το κάνεις το γαλάζιο όταν για να φτάσει να  θεριέψει πρέπει να καταπιεί αμάσητα τόνους αίματος και μελανιασμένων σωμάτων. (Αλλά γύρισες ξαφνικά και με φίλησες)
Τα πρωινά που ξυπνάμε και δεν θέλουμε να σηκωθούμε από το κρεβάτι, ο ήλιος περνά μέσα από τις γρίλιες και πέφτει στο πρόσωπό σου φωτίζοντας μια μικρή ρυτίδα στην άκρη του αριστερού σου ματιού, εγώ μένω σιωπηλός ψάχνοντας μια νέα συμφωνία με το χρόνο, η διαπραγμάτευση περιλαμβάνει μια βόλτα στο Θησείο Σάββατο πρωί με αντάλλαγμα μια ρυτίδα ακόμα. Νομίζω ότι θα μου τη δώσει, αλλά ξέρεις τώρα πώς είναι ο χρόνος, σου δίνει ένα σαββατιάτικο πρωί και σου παίρνει τα απογεύματα της Κυριακής – η ρυτίδα είναι πανωτόκι.
Και ο Cobain να ορκίζεται ότι δεν έχει όπλο.
Advertisements

3 thoughts on “Come as you are

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s