Λ|εωφορείο

Ernst_Ludwig_Kirchner_-_Nollendorfplatz
Nollendorfplatz, Ernst Ludwig Kirchner

-Τι θέλεις να πεις;

-Δε ξέρω. Περισσότερο με ενδιαφέρει να ακούσω.

Οι μέρες δείχνουν μπερδεμένες, σαν να έχουν χάσει τη σειρά τους, μετά την Πέμπτη ήρθε η Δευτέρα, ένα Σάββατο βράδυ ξημέρωσε πρωινό Τετάρτης. Μόνο στο πρωινό λεωφορείο δείχνουν τα πράγματα στη θέση τους, ο κύριος με το δερμάτινο μπουφάν που καπνίζει μέχρι και την τελευταία στιγμή πριν μπει μέσα, η γιαγιά που ταϊζει τα περιστέρια όσο περιμένουμε, δυο μαθήτριες με μαντίλες που διαβάζουν αραβικά, η κοπέλα που κάθε μέρα φοράει κι άλλο φανταχτερό χρώμα κραγιόν,  η πάντα αγουροξυπνημένη κοκκινομάλλα με τα γυαλιά ηλίου ακόμα και τις βροχερές μέρες, ένα ζευγάρι φοιτητών που κάθεται πάντα στην τελευταία σειρά κι εκείνος την έχει αγκαλιά και της χαϊδεύει το κεφάλι σε όλη τη διαδρομή. 

Περνούν μπροστά μου καθημερινά χιλιάδες λέξεις, προτάσεις, παράγραφοι, μικρά κεφάλαια, βιβλία, στάτους, τουίτς, σχόλια, άρθρα, αφιερώματα, επίσημα έγγραφα, βουλεύματα, εντολές, αποδοχές, με την επιφύλαξη κάθε νομίμου δικαιώματος – πάντα με την επιφύλαξη, δεν είμαστε τώρα για απερίσκεπτες ενέργειες, ο αυθορμητισμός καταλήγει σε ήττες κι έχουμε μαζέψει αρκετές. Δεν τρέχουμε πια με το πρώτο κάλεσμα, ακούμε προσεκτικά και τον τελευταίο φθόγγο, πρέπει να εξετάσουμε, ποιος καλεί, από πού έρχεται, πού θέλει να μας πάει, πώς προφέρει τις λέξεις, ποιες λέξεις βάζει μπροστά για να κρύψει εκείνες που πραγματικά θέλει να ξεστομίσει, μια σειρά από κουτιά που πρέπει να τσεκάρουμε για να είμαστε βέβαιοι, είδες που μας έφτασε το ας πάμε και βλέπουμε, κάθε βήμα και πιο πηχτό σκοτάδι.

Γνωριστήκαμε πια κι ας μην έχουμε ανταλλάξει κουβέντα, αναπτύξαμε μια σιωπηλή επικοινωνία που βασίζεται στην κατανόηση του ελάχιστου, ξέρουμε, αφού και σήμερα είσαι εδώ, τίποτα τρομακτικά κακό δε σου συνέβη, αντέχεις ακόμα να ξυπνάς και να βγαίνεις έξω, βρήκες και σήμερα τον τρόπο να συνεχίσεις, σηκώθηκες όσο ήταν ακόμα νύχτα γιατί κατάφερες να δώσεις νόημα σε αυτό το ξύπνημα, και να, κοίτα τώρα, είμαστε όλοι εδώ, όπως και χθες, ο χρόνος εξακολουθεί και γυρίζει και σε αυτή τη στροφή είμαστε πάλι όλοι μαζί, πρόσεχε τώρα, εδώ είναι η στάση σου, κατεβαίνεις.

Ατελείωτες ουρές λέξεων κολλημένες στην κίνηση, άλλες φωνάζουν, άλλες σπρώχνουν, όλες θεωρούν ότι πρέπει να φτάσουν πρώτες, ότι έχουν προτεραιότητα, να ακουστούν εκείνες και ας πάνε οι άλλες να πέσουν στον γκρεμό. Μια φορά ένα νήπιο άγγιγμα είχε το θράσος να προπορεύεται του ενήλικου ωραρίου, αμέσως παρενέβει ο τροχονόμος καιρόςτηςεποχήςμας, σας παρακαλώ κρατήστε τα νήπια πίσω, θα χάσουμε τον προορισμό μας, όποιος ψάχνει το άγγιγμα να κάνει στην άκρη, εμποδίζει.

Τις  Δευτέρες υπάρχει συνήθως συνωστισμός, κρατιόμαστε από χειρολαβές, σίδερα, καθίσματα, καμιά φορά και από ένα τυχαίο χέρι, αλλά είμαστε όλοι στωικοί, όταν το λεωφορείο στρίβει στη Λιοσίων κάποιοι ρίχνουν αναγκαστικά το βάρος τους στους διπλανούς τους, στις στάσεις μπροστά από τα μπουρδέλα κατεβαίνουν συνήθως άντρες με λιωμένα τζιν και ανεβαίνουν μανάδες με καρότσια, να και ο κύριος με το ακορντεόν, κάντε λίγο πίσω να μπει κι ο λαχειοπώλης. Καμιά φορά κάποιος σηκώνεται για να παραχωρήσει τη θέση του, καμιά φορά κάποιος αρνείται να δεχθεί αυτή την παραχώρηση και προτιμά να στρέψει το κεφάλι του προς ένα ανοιχτό παράθυρο, ψάχνοντας για λίγο φρέσκο αέρα.

Και όμως, από το μποτιλιάρισμα των λέξεων πιο ευέλικτη αναδεικνύεται η συνύπαρξη, κι ας δείχνει φορτωμένη.

Οι ανάσες μας πια έχουν συντονιστεί, δεν είναι μόνο το λεωφορείο που κινείται στους δρόμους, το δρομολόγιο είμαστε εμείς, τα βλέμματά μας, οι ιδρώτες μας, τα συγγνώμη να περάσω και τα τηλεφωνήματα θα αργήσω λίγο, κάλυψε με, έρχομαι.

Στην Ακαδημίας πρέπει να κατέβω. Το ωράριο δεν είχε πει ακόμα την τελευταία του λέξη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s