Mixtape #6 | Your Pale Blue Eyes

Eternity and a day
Eternity and a day

Τώρα που βλέπω τι ακολούθησε και σκέφτομαι τι μπορεί να γίνει παρακάτω, καταλαβαίνω πόσο έξυπνη κίνηση ήταν το να φύγεις. Γιατί όλα τα άντεχες, εκτός από την απουσία του αγγίγματος.

Συνέχεια ανάγνωσης «Mixtape #6 | Your Pale Blue Eyes»

Mixtape #3 | Υπομονή

Patience, Hans Sebald Beham

Μέχρι η γη να κλείσει άλλη μια ελλειπτική τροχιά γύρω από τον ήλιο – ονόμασε την έτος, αλγεβρική εξίσωση ή απλώς μια κίνηση που για να ολοκληρωθεί πρέπει να συναντήσει την αρχή της – μαθαίνεις ότι, κάποιες φορές, το δυσκολότερο μάθημα έρχεται όταν νομίζεις ότι δεν έμαθες τίποτα. Και έτσι μαθαίνεις να κάνεις υπομονή.

Συνέχεια ανάγνωσης «Mixtape #3 | Υπομονή»

Mixtape #2 | Τα πλήκτρα

Piano Practice Interrupted, Willem Bartel van der Kooi

Πέμπτη βράδυ, κατεβαίνω την Ερμού με μια τσάντα στην πλάτη και μια δυσάρεστη επέτειο να βαραίνει το υπόλοιπο σώμα. Παρατηρώ το παιδί με το ακορντεόν, έχει βρει τον μπελά του από ένα μικρότερο πιτσιρίκι, που δεν προτίθεται να φύγει αν δεν πατήσει όλα τα πλήκτρα με τα μικρά του δαχτυλάκια, δεν πρόκειται να φύγει αν δεν ακούσει και την τελευταία νότα που μπορεί να βγάλει το ακορντεόν. Το παιδί παραδίνεται και αρχίζει να ανοιγοκλείνει το ακορντεόν, πιάνει τα δάχτυλα του πιτσιρικιού και πατώντας μαζί τα πλήκτρα αρχίζει να παίζει μια μελωδία. Ο κόσμος στέκεται και κοιτάει, κανείς δε νοιάζεται αν οι νότες είναι φάλτσες, το μόνο που μοιάζει να βγάζει νόημα είναι το πώς θα μάθουμε να πατάμε τα πλήκτρα μαζί.  

Συνέχεια ανάγνωσης «Mixtape #2 | Τα πλήκτρα»

La Mer(e)

Children of the Sea, Jozef Israëls

Σε κοιτάω την ώρα που ανακατεύεις τη ζάχαρη στον καφέ. Το χέρι σου τρέμει, λίγο από το κρύο, λίγο από την έμφυτη ανασφάλεια σου ότι ακόμα και την πιο απλή κίνηση μπορεί να την κάνεις λάθος. Την ώρα που βγάζεις το κουτάλι από το φλυτζάνι, λίγη κρέμα τινάζεται πάνω στο τραπέζι. Τη σκουπίζεις με μια χαρτοπετσέτα και χαμογελάς. Αρκούν λίγες σταγόνες κρέμας καπουτσίνο σε ένα τραπέζι καφετέριας για να επιβεβαιώσεις ότι μονίμως θα νικιέσαι.

Συνέχεια ανάγνωσης «La Mer(e)»

Δίσκος

Jean – Francois Millet, L’angelus, 1857-1859

Ένας δίσκος ακούγεται από το υπνοδωμάτιο, έχει τραγούδια δικά σου, δικά μου, τα γέλια μας, τους ήχους από τις παραλίες της Σερίφου, τον αέρα που κατοικεί στα χωριά της Τήνου, τις φωνές από τα γαμήσια μας, τους αναστεναγμούς στα ιδρωμένα σεντόνια μας, τον απόκοσμο ήχο των σωμάτων που τυλίγονται για να γίνουν ένα, μέχρι που ανατριχιάζουν από την εγγύτητα και απομακρύνονται φοβισμένα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Δίσκος»