Δίσκος

Jean – Francois Millet, L’angelus, 1857-1859

Ένας δίσκος ακούγεται από το υπνοδωμάτιο, έχει τραγούδια δικά σου, δικά μου, τα γέλια μας, τους ήχους από τις παραλίες της Σερίφου, τον αέρα που κατοικεί στα χωριά της Τήνου, τις φωνές από τα γαμήσια μας, τους αναστεναγμούς στα ιδρωμένα σεντόνια μας, τον απόκοσμο ήχο των σωμάτων που τυλίγονται για να γίνουν ένα, μέχρι που ανατριχιάζουν από την εγγύτητα και απομακρύνονται φοβισμένα.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δίσκος»

Magic Doors

Wilhelm Sasnal
Wilhelm Sasnal

I can’t deny what I’ve become
Έψαχνα ένα μέρος να είμαι μόνος μου
I’m just emotionally undone
αλλά επειδή δεν κατάφερα να το βρω
I can’t deny, I can’t be someone else
είπα να κρυφτώ
When I have tried to find the words
πίσω από την φωνή της Beth
To describe this sense absurd
Μην φανταστείς ότι είχα κάτι σημαντικό να κάνω
Try to resist my thoughts but I can’t lie
Εκτός ίσως από έναν κύκλο
I’m losing myself
που πρέπει να κλείσω
My desire I can’t hide
10 χρόνια μετά
No reason am I for
κι ας μην ξέρω πού θα βγάλει

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Magic Doors»

Where will we be?

Rene Magritte, The Empire of Light
Rene Magritte, The Empire of Light

Συνήθως ξυπνάει με ένα στίχο από τραγούδι καρφωμένο στο μυαλό – σήμερα ήταν το for years I used to put my head inside the speakers, in the hallway when you get too high and talk forever και μετά, συνειρμικά, άρχισε να μουρμουράει won’t it be strange when we’re all fully grown? Μέχρι να κάνει τα επτά βήματα που χωρίζουν το υπνοδωμάτιο από το σαλόνι μια σύντομη ταχυκαρδία ήρθε να προστεθεί στην ούτως ή άλλως πρωινή δυσφορία. Μπρίκι,  νερό, γκαζάκι, αναπτήρας, καφές, κουτάλι – οι αυτόματες κινήσεις των 06:34 είναι αδιαπραγμάτευτες, ανεξαρτήτως στίχων, ταχυκαρδιών και λοιπών έκτακτων καιρικών φαινομένων. Γιατί αν δεν συμβούν αυτές, δεν θα έρθουν οι επόμενες των 06:52, που με τη σειρά τους θα φέρουν τις επόμενες των 07:19 και μετά κι άλλες κι άλλες, μέχρι να δύσει επιτέλους ο ήλιος και πάψει να φωτίζει επίμονα τη μία και μοναδική σκέψη που προσπαθεί εδώ και χρόνια να μπει σε λόγια απρογραμμάτιστα: (*)

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Where will we be?»

Αναμέτρηση

longo-for-bottega-veneta-shoot3
Robert Longo

Μιλάμε για τον φετινό χειμώνα, πιο άγριος από τον περσινό, ναι αλλά πέρυσι δεν έκανε χειμώνα, λίγο κρύο μόνο και μερικές ψιχάλες, θυμάσαι; Δεν θέλεις να θυμάσαι, προσπαθείς να ξεχάσεις τα παγωμένα σπίτια και τις βρεγμένες ταράτσες, κυρίως όμως προσπαθείς να ξεχάσεις τον ακάλυπτο. Εντάξει, αλλά το φετινό δεν αντέχεται, τόσος κόσμος έξω, τόσος κόσμος, παντού, είδες τις σκηνές που θάφτηκαν στο χιόνι; Δε μπόρεσα, πρέπει να έτρεχαν τα μάτια μου τρεις μέρες συνεχόμενες, δεν είναι τίποτα, οι φακοί επαφής, μια ευαισθησία, θα περάσει, τρεις μέρες συνεχόμενες.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αναμέτρηση»

Επαγγελματικός προσανατολισμός

winslow_homer_-_the_life_line
Winslow Homer, The Life Line

Ο παππούς έλεγε ότι κάποια έθνη έχουν καβαλήσει το καλάμι και συνέχεια δίνουν, για να έχουν να λένε πόσο καλά είναι, ενώ, αν είχαν την καρδιά τους στο σωστό μέρος, θα δίδασκαν σ’ αυτούς που δίνουν πώς να τα βγάζουν πέρα μόνοι τους. Ο παππούς έλεγε ότι αυτά τα έθνη δεν το κάνουν αυτό, γιατί τότε οι άλλοι δε θα ήταν πια εξαρτημένοι από εκείνα και αυτό επιδίωκαν εξαρχής.

Φόρεστ Κάρτερ, Η εκπαίδευση του μικρού δέντρου

Κανονικά τα κεφάλαια, με τη σειρά, να τελειώνεις το πρώτο για να περνάς στο δεύτερο. Μην τα μπερδεύεις, θα χαλάσεις την εκπαίδευση.

Ξεκίνα με την επιβίωση. Αν δεν έχεις προσωπικές συναλλαγές με γιατρούς ή φουσκωτές βάρκες στη Μεσόγειο, θεώρησέ το κλεισμένο και προχώρα – για κατώτατο μισθό ούτε λόγος, τα κάποτε αυτονόητα κυκλοφορούν πια στον δεύτερο τόμο που έχει εξαντληθεί.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Επαγγελματικός προσανατολισμός»