Η Ελλάδα αλλάζει, να αλλάξεις κι εσύ

Τσαρούχης (οι 4 εποχές)
Τσαρούχης, Οι 4 εποχές

Η Ελλάδα αλλάζει, αλλά επειδή δεν μπορεί από μόνη της πρέπει να την βοηθήσουμε κι εμείς. Εσύ κι εγώ. Σε εμάς είναι ευθύνη, εμείς φταίμε, εμείς φέραμε την χώρα εδώ, είμαστε κλέφτες, τεμπέληδες, αδιάφοροι για την πολιτική και για την κοινωνία. Πρέπει να αλλάξουμε, να κόβουμε αποδείξεις, να ζητάμε αποδείξεις, να δηλώσουμε τα ακίνητα για να μας τα φορολογήσουν, το ίδιο και τις καταθέσεις, κι αν έχουμε ξεχάσει κανένα δεκάευρω σε καμιά κάλτσα στο συρτάρι να το βγάλουμε αμέσως έξω και να το πάμε στην τράπεζα. Η χώρα θέλει τους φόρους σου, έχει ανάγκη από το δεκάευρώ σου, μην ρωτάς πολλά για το τι γίνεται με τους φόρους των άλλων, των βιομηχάνων και των εργολάβων, δεν είναι δική σου δουλειά.

Και όμως, κάπου μία ώρα διήρκεσε η έξοδος του Γιώργου Παπανδρέου, λόγω χειραψιών, από την αίθουσα των εκδηλώσεων μέχρι τον προαύλιο χώρο του κτηρίου (Πειραιώς 254), όταν τελείωσε το διήμερο συμπόσιο, με την ομιλία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγ. Βενιζέλου, για τα 39 χρόνια από την ίδρυση του Κινήματος, από τον Αντρέα Παπανδρέου, στις 3 Σεπτέμβρη 1974.  Continue reading «Η Ελλάδα αλλάζει, να αλλάξεις κι εσύ»

No signal

Τηλεόραση βλέπω σπάνια τα τελευταία χρόνια. Την τελευταία φορά που την άνοιξα πέτυχα την Κάτια Δανδουλάκη να παίζει σε ένα κυπριακό σίριαλ που πρόβαλε ο Αντ1, είπα «οκ, το τερματίσαμε» και πάτησα το off στο τηλεκοντρόλ σαν να στόχευα από απόσταση μια κατσαρίδα με το teza. Αυτό που έγινε όμως με την ΕΡΤ, δεν είναι θέμα της τηλεόρασης, αν είναι ποιοτική ή μη, αν βλέπεις συχνά ή όχι. Η μαύρη εικόνα είναι ο καθρέφτης της ελληνικής δημοκρατίας ή του ελληνικού μορφώματος που αποκαλούμε δημοκρατία τέλος πάντων για να μην θίξουμε τους τυπολάτρεις.  Continue reading «No signal»

Ας το αναλύσουμε λίγο ακόμα

Picasso, Child with dove
Picasso, Child with dove

Ας μιλήσουμε λίγο ακόμα για τον φασισμό. Ας τον αναλύσουμε, ας ψάξουμε να βρούμε τα αίτια, τις αφορμές, τους τρόπους δράσης, τους εμπλεκόμενους, τους υποστηριχτές, τους ηθικούς αυτουργούς, τους προστάτες. Ας γράψουμε μερικά ακόμα κείμενα για το πώς εξαπλώνεται σε περιόδους κρίσης, πώς ενεργεί σε περιοχές κρίσιμες, τι φταίει και άνθρωποι δήθεν δημοκρατικοί καταλήγουν να υποστηρίζουν μια εγκληματική οργάνωση, πώς μπήκε στην βουλή το πολιτικό της σκέλος (το ποιο; Η ίδια η οργάνωση μπήκε στην βουλή, δεν υπάρχει πολιτικό σκέλος). Ας μείνουμε μουδιασμένοι, αηδιασμένοι, φοβισμένοι, θυμωμένοι μπροστά από τις οθόνες μας κάνοντας απανωτά shares σε βίντεο που απεικονίζουν τραμπούκους, μπράβους, βουλευτές, ματ, καταστολές. Ας διαβάσουμε άλλα τόσα posts και status και tweets για ανθρώπους που χτυπήθηκαν, παραστάσεις που ματαιώθηκαν, φασίστες που προστατεύτηκαν από τα ματ, δίκες που αναβλήθηκαν και θα αναβάλλονται επ’ αόριστον, αστυνομικές αυθαιρεσίες, ανθρώπους που χρησιμοποιούνται ως ασπίδα προστασίας, γειτονιές που εκφασίζονται, ανθρώπους που τελικά εκφράζουν ελεύθερα πια τα πιστεύω τους. Continue reading «Ας το αναλύσουμε λίγο ακόμα»

Δαμάζοντας τα κρίματα

Mark Chagall, Rain
Mark Chagall, Rain

Θα προσπαθήσουν να σε πείσουν με ό,τι τρόπο μπορούν. Έρχονται εκλογές και είναι έτοιμοι να σου ξεσκίσουν το μυαλό. Ο «μαζί τα φάγαμε» θα φύγει αλλά το σύνθημά του είναι το νέο 2+2=5 του Μεγάλου Αδερφού. Να κοίτα, στην Ζάκυνθο βγήκαν όλοι τυφλοί, στο ΙΚΑ έχτισαν βίλες, οι «δεν πληρώνω τα διόδια» κοστίζουν εκατομμύρια, οι γιατροί παίρνουν φακελάκια, οι εφοριακοί βάζουν χρήματα στο συρτάρι, στις πολεοδομίες βγαίνουν παράνομες άδειες, οι οδηγοί δεν τηρούν τον Κ.Ο.Κ και ένα σωρό άλλα μικρά, μεγάλα, μεγαλύτερα σκάνδαλα που συμβαίνουν δίπλα σου, μπροστά σου, πίσω από την πλάτη σου, εις βάρος σου, με την ανοχή σου, με την συμμετοχή σου. Να φέρεις αντίρρηση δεν μπορείς, τα στοιχεία είναι αδιάσειστα, οι κινήσεις των τραπεζικών λογαριασμών αποκαλύπτουν την βρωμιά, την παρανομία, το μεγάλο φαγοπότι. Continue reading «Δαμάζοντας τα κρίματα»

Το #syntagma μέσα σου

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να αμφισβητήσει κανείς όλα όσα γίνονται στο Σύνταγμα τις τελευταίες μέρες. Υπάρχει όμως και ένας απλός λόγος για να αποφασίσει να σηκωθεί από τον καναπέ του και να κατέβει κάτω: είναι η πρώτη φορά που άνθρωποι σαν εμένα και εσένα, έξω από κομματικές «ομπρέλες» και συνδικαλιστικά συμφέροντα μαζεύονται έξω από την Βουλή (και ο τόπος έχει τον συμβολισμό του), όχι για να διαμαρτυρηθούν απλά, ούτε για να τα «σπάσουν», αλλά για να συζητήσουν πιθανές εναλλακτικές λύσεις εξόδου από όλο αυτό το «πακέτο» που θέλουν να μας επιβάλλουν. Το αν μέχρι τώρα οι λύσεις που έχουν ακουστεί είναι υλοποιήσιμες είναι συζητήσιμο – κάποιες από αυτές πιστεύω ότι είναι, κάποιες άλλες όχι. Σε καμία περίπτωση όμως ο κόσμος που κατεβαίνει καθημερινά κάτω δεν είναι απολιτίκ, όπως θα βόλευε κάποιους – είναι απλά (σε μεγάλο βαθμό) ακομμάτιστος. Και στην τελική, το αν θα κατέβεις στο Σύνταγμα ή όχι δεν έχει οπωσδήποτε λογική εξήγηση, κάποιοι απλά νιώθουν ότι θέλουν και πρέπει να είναι εκεί.

Continue reading «Το #syntagma μέσα σου»