Γιατί το troll, ό,τι και να ‘σαι, άμα δεν το ‘χεις, να το φοβάσαι

Lichtenstein
Lichtenstein

– Και για πες, τι κάνεις στον ελεύθερο χρόνο σου;

– Είμαι σχολιαστής στο ίντερνετ.

– Δηλαδή;

– Σχολιάζω αυτά που διαβάζω, που τα περισσότερα είναι μαλακίες δηλαδή, γι’αυτό και τα σχολιάζω μπας και διορθωθούν. Αλλά αυτοί συνεχίζουν ρε φίλε.  Συνέχεια ανάγνωσης «Γιατί το troll, ό,τι και να ‘σαι, άμα δεν το ‘χεις, να το φοβάσαι»

Παύση

Back to black

Πάνω στις αλλαγές καταλαβαίνεις την σημασία των παύσεων, που σε βοηθούν να ακούσεις την σημασία των αλλαγών. Παύση λοιπόν, για όσο χρειαστεί. Η ζωή άλλωστε είναι γεμάτη άγραφα posts.

Είναι ψέμα. Υπήρχε αναφορά στην πηγή

Πρώτον, εδώ και τρεις μέρες έχω (πάλι) πυρετό. Οπότε και το ακαταλόγιστο για το υπόλοιπο του post.

Δεύτερον, όταν έχεις πυρετό ή/και έναν σκαντζόχοιρο στο λαιμό ή/και τον Βόλγα να τρέχει στη μύτη σου, η καλύτερη παρέα είναι το twitter (οι κανονικές ανθρώπινες επαφές αποκλείονται καθότι η πλάτη σου μυρίζει vicks ή/και το στόμα σου μυρίζει μπαγιάτικο αντιβιωτκό ή/και τα ρούχα σου είναι τόσο ιδρωμένα που για να σε πλησιάσει κάποιος πρέπει να φορέσει μπρατσάκια – και άντε τώρα να τα ξεθάβεις χειμωνιάτικα από την τσάντα για την παραλία. Και επειδή η χθεσινή συζήτηση (τουλάχιστον για τους μισούς χρήστες)  ήταν για τις πηγές και τα ενεργά λινκ και το ρεζιλίκι του enikos.gr με τα ζώδια της lifo, σπεύδω να αναφέρω την πηγή έμπνευσης του τίτλου του παρόντος blog για να μην αναγκαστώ να το κάνω εκ των υστέρων, αφού μου έχει κάνει φάρσα ο Ντον Ρόσα, ο οποίος δεν έχει και twitter για να μπορώ να του απαντήσω «Είναι ψέμα.Υπηρχε αναφορα στην πηγή», άσε που δεν ξέρω πόσοι άλλοι θα βρεθούν στο μεταξύ να μου το χτυπήσουν και δεν θα αντέξω να κάνω copy paste την ίδια απάντηση για μία ολόκληρη ώρα (είπαμε έχω και ασθενική κράση αυτήν την περίοδο) όπως αυτός: Συνέχεια ανάγνωσης «Είναι ψέμα. Υπήρχε αναφορά στην πηγή»

Ακριβό μου διθέσιο

Περιμένω βαριεστημένα στο συνεργείο να μου αλλάξουν μπαταρία στον Μπουρμπούλη (μην ρωτήσεις γιατί λέω έτσι το αυτοκίνητό μου, καθένας με τα προβλήματά του ως γνωστόν). Και μπαίνει μέσα ο άρχοντας του χάους, με το ένα μάτι εδώ και το άλλο να αγναντεύει το οροπέδιο του Ναμάκαλαντ (μην με ρωτήσεις γιατί ξέρω το συγκεκριμένο οροπέδιο, είπαμε, καθένας κτλ κτλ). Και αρχίζει το παραμιλητό. Προς τον μάστορα υποτίθεται. Αλλά ουσιαστικά χωρίς να νοιάζεται αν και ποιος τον ακούει. Απλά τα λέει, χωρίς διακοπή, χωρίς αντοχή, αλλά με τέλειο ειρμό, συνειρμό και τελικά οδυρμό.  Συνέχεια ανάγνωσης «Ακριβό μου διθέσιο»

Οι φίλοι μου σαλπάρουνε

 

Dali, Narciss
Dali, Narciss

Άφησα για λίγο την πόλη έξω, μόνη της, να ψάχνει τον εαυτό της πάνω στους νέους δρόμους που της χαράζουν. Χάραξε ένας ήλιος από κάπου μακριά, βουνό πρέπει να ήταν μπροστά του ή λίμνη – το ύψος των πραγμάτων έχει χαθεί τελευταία. Το τελευταίο σώμα που αντίκρισα πριν μπω ήταν πεσμένο στο πεζοδρόμιο, κουκουλωμένο με μια λεπτή γκρι κουβέρτα, έτρεμε από τον κρύο αέρα και τα παγωμένα βλέμματα. Έφτιαξα καφέ και άναψα τη σόμπα, κάπως πρέπει να ζεσταθεί ο λυγμός.

Άνοιξα τον υπολογιστή και πάτησα το μαγικό link του reader, τα νέα posts από μια blogoσφαιρα που ψάχνει, όπως και η πόλη, τον εαυτό της, εμφανίστηκαν μπροστά μου σαν κάλεσμα σε πάρτυ παιδικό. Είναι φίλη μου η blogοσφαιρα, μου έδωσε ανάσες από καθαρό αέρα, όταν η ατμόσφαιρα ετοιμαζόταν να μου κόψει την παροχή οξυγόνου. Συνέχεια ανάγνωσης «Οι φίλοι μου σαλπάρουνε»

Η αποθέωση των spam comments

Spam

Επειδή άλλο τρόπο δεν έχω μάθει στην ζωή από το να τα φέρνω όλα τούμπα όταν έρχονται τα δύσκολα, επιλέγω συνειδητά το χιούμορ απέναντι στον φόβο. Και ένα από τα πιο ασφαλή καταφύγια για να σκάσει λίγο το χειλάκι μου (μετά τους φίλους μου)  είναι όλα αυτά τα spam comments που βομβαρδίζουν το blog χωρίς λόγο και αιτία, είναι ανούσια, δεν βγαίνουν ποτέ στην blogoσφαιρα αλλά με αναγκάζουν κάθε λίγο και λιγάκι να πατάω το μαγικό κουμπί «empty spam». Βασικό χαρακτηριστικό τους είναι ότι σε αποθεώνουν, αν και είναι σίγουρο ότι έχουν σταλεί αυτόματα – εκτός και αν έχουμε γεμίσει ελληνομαθείς παγκοσμίως. Και τώρα που το ξανασκέφτομαι τα spam μου θυμίζουν ως νοοτροπία και κάτι άλλο, σκέψου ότι για την περιγραφή τους χρειάστηκε να πω «βομβαρδίζουν», «ανούσια», «πατάω το μαγικό κουμπί». Κατάλαβες τι εννοώ ε; Συνέχεια ανάγνωσης «Η αποθέωση των spam comments»